كه هوا در غايت برودت بود و راه را نيز گم كرده بودند كه آن آتش به نظر موسى درآمد
فَقالَ
پس گفت
لِأَهْلِهِ امْكُثُوا
مر اهل و عيال خود را كه مكث كنيد در همين موضع
إِنِّي آنَسْتُ ناراً
بدرستى كه من ديدم آتشى را در اين وادى
لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ
تا آنكه من بيارم براى شما از آن آتش شعلهاى در سر چوب يا در سر نى گرفته ، باشد تا آنكه شما به آن خود را گرم كنيد
أَوْ أَجِدُ
يا باشد كه بيابم
عَلَى النَّارِ
اى « عند النار » يعنى نزد آتش
هُدىً
راهى را كه گم كردهايم . و بعضى گفتهاند كه مراد اين است كه بيابم نزد آتش شخصى را كه راه را بما بنمايد على ابن ابراهيم از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه
« قوله :
آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ
، يقول : آتيكم بقبس من النار تصطلون ،
أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً
، كان قد اخطأ الطريق ، يقول : او اجد على النار طريقا »
يعنى حضرت فرمود كه مراد از
« آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ »
اين است كه مىگويد موسى : بيارم براى شما شعلهاى از آتش تا آنكه شما خود را به آن گرم كنيد . و مراد از «
أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً
» اين است كه چون ايشان راه را گم كرده بودند ، مىگويد موسى كه : تا بيابم نزد روشنى آتش ، راه گمكرده را . پس موسى عليه السّلام اهل و عيال خود را در همان موضع گذاشته بجانب آتش روان شد .
فَلَمَّا أَتاها
پس آن هنگام كه بيامد بان آتش ، آتشى ديد سفيد كه درخت عناب سبزى را فرو گرفته
نُودِيَ
ندا كرده شد كه
يا مُوسى إِنِّي أَنَا رَبُّكَ
اى موسى بدرستى كه منم پروردگار تو ، و تكرار ضمير به جهت تأكيد است ،
فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ
پس دور كن از پاى خود نعلين خود را تا قدم تو اين ارض مقدس را مس كند و از قائم آل محمد صلوات اللَّه عليه و آله مروى است كه آن حضرت بعد از نفى اينكه آن نعلين از جلد ميته بوده چنان كه معتقد اهل سنت است ، فرمودند كه : چون موسى شيفتهء محبت اهل خود بود ، حق سبحانه و تعالى از امر بخلع نعلين اشارت مىكند