و مانند كور و كر و گنگ مجالست نمينمودند و با ايشان دست بكاسه نميكردند و مرضى را نيز به جهت آنكه اصحاء از مجالست و از اكل با ايشان تنفر دارند با آنها در اكل و شرب شريك نميشدند و ايضا مرويست كه چون جمعى كه به حكم حضرت رسالتپناه صلّى اللَّه عليه و آله بحرب كفار ميرفتند و مفاتيح حل و عقد و رتق و فتق خانههاى خود را بدست برادران دينى خود ميگذاشتند با وجود اين آن برادران از آب و نان خانههاى آنها احتراز مىنمودند تا آنكه طعامهايى كه در خانهها گذاشته بودند فاسد و ضايع ميشدند و نيز جمعى مكروه ميداشتند كه در خانههاى زنان و فرزندان خود چيزى بخورند لهذا حق سبحانه و تعالى اين آيات را نازل گردانيد كه :
لَيْسَ عَلَى الْأَعْمى حَرَجٌ
نيست بر نابينا گناهى
وَ لا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ
و نه بر گنگ گناهى خواه آنكه يك پاش لنگ باشد يا هر دو پا
وَ لا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ
و نه بر بيمار گناهى
وَ لا عَلى أَنْفُسِكُمْ
و نه بر نفسهاى شما اى اصحا گناهى
أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ
ازين كه بخوريد از خانههاى زنان خود و فرزندان خود و در حديث نبوى صلوات اللَّه عليه و آله وارد شده كه
« ان اطيب ما يأكل المرء من كسبه و ان ولده من كسبه »
يعنى بدرستى كه پاكيزهترين آنچه مرد خورد از كسب اوست و بدرستى كه فرزند او از كسب اوست و لهذا ميان ولد و والد ربا مرتفع است و ايضا وارد شده كه
« انت و مالك لابيك »
يعنى تو و آنچه مر تو راست مر پدر تو راست
أَوْ بُيُوتِ آبائِكُمْ
يا از خانهاى پدران خود
أَوْ بُيُوتِ أُمَّهاتِكُمْ
يا از خانهاى مادران خود
أَوْ بُيُوتِ إِخْوانِكُمْ
يا از خانهاى برادران خود
أَوْ بُيُوتِ أَخَواتِكُمْ
يا از خانهاى خواهران خود
أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ
يا از خانهاى برادران پدران خود
أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ
يا از خانهاى خواهران پدران خود
أَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْ
يا از خانهاى برادران مادران خود
أَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْ
يا از خانهاى خواهران مادران خود
أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ
مراد از كلمهء « ما » خانههاست و مفاتح مانند مفاتيح جمع مفتاح بمعنى كليدست يعنى از خانههاى مردمى كه مالك شديد شما كليدهاى آن خانها را و وكيل حل و عقد