كارهاى او شديد . و
فى الكافى عن ابى عبد اللَّه عليه السلام فى قول اللَّه عز و جل
أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ
قال الرجل يكون له وكيل يقوم فى ماله فيأكل به غير اذنه
أَوْ صَدِيقِكُمْ
بتقدير او بيوت صديقكم است كه مضاف محذوف باشد يعنى از خانههاى دوستان خود
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ
نيست بر شما گناهى
أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً
اينكه بخوريد طعام و شراب را در حالتى كه با هم مجتمع باشيد يا متفرق و غير حاضر باشيد چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً
يعنى ان حضر صاحبه او لم يحضر و مفاد اين آيهء كريمه اينست كه خوردن چيزى در خانهاى اين چند طايفه كه مذكور شد حلالست خواه آنها حاضر باشند و خواه غايب خواه اذن داده باشند و خواه نداده باشند به شرط آنكه اسراف نكنند كه اسراف در همه جا ممنوعست « و
فى مجمع البيان المروى عن ائمة الهدى عليهم السلام انهم قالوا لا بأس بالاكل لهؤلاء من بيوت من ذكره اللَّه تعالى به غير اذنهم قدر حاجتهم من غير اسراف
» در كافى از محمد ابن حلبى نقل كرده كه من به حضرت صادق عليه السلام گفتم كه او صديقكم چه معنى دارد ؟ حضرت فرمود
هو و اللَّه الرجل يدخل بيت صديقه فيأكل به غير اذنه
و زراره از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
هؤلاء الذين سمى اللَّه عز و جل فى هذه الاية يؤكل به غير اذنهم من التمر و المادوم
و
فى محاسن البرقى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام فى قوله عز و جل
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ
الايه قال باذن و به غير اذن
و جميل بن دراج از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه صديق ميتواند كه از منزل برادر خود بخورد و به غير نيز تصدق كند
« قال محمد بن مسلم سألت ابا جعفر عليه السّلام عن الرجل يحتاج الى مال ابنه ؟ قال يأكل منه ما يشاء من غير سرف »
اما فرزند بدون اذن پدر تصرف در مال او نمىتواند كرد چنانچه در كافى روايت كرده از على بن جعفر رضى اللَّه عنه و او از برادر بزرگوار خود موسى الكاظم عليه السّلام كه :
لا يصلح للولدان ياخذ من مال والده شيئا الا باذن والده .
بعضى گفتهاند كه اين آيت منسوخست بحديث نبوى صلى اللَّه عليه و آله كه
لا يحل