سورة الانبياء
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ ( 1 ) ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ ( 2 ) لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ( 3 )
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ
نزديك شد براى مردمان وقت محاسبهء اعمال ايشان كه آن روز قيامت است
وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ
حالكونى كه ايشان در غفلت و جهالت اعراضكنندگانند ، از تفكر در آن ، و از ابن عباس منقول است كه مراد از « ناس » خصوص كفارند و مؤيد اين است كه آن را مقيد ساخته بقول خود كه فرموده :
«
وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ
» بنا بر اين معنى آيه اينچنين است كه نزديك شد براى كافران زمان حساب اعمال حالكونى كه ايشان در غفلتاند از حساب اعمال خود و اعراضكنندگانند از آن .
ما يَأْتِيهِمْ
نيامد بديشان
مِنْ ذِكْرٍ
هيچ پندى كه تا بيدار گرداند ايشان را از خواب جهالت ، و مراد از « ذكر » قرآن مجيد است
مِنْ رَبِّهِمْ
از پروردگار ايشان
مُحْدَثٍ
نو فرستاده شد ، سورهاى بعد از سورهاى و آيتى بعد از آيتى
إِلَّا اسْتَمَعُوهُ
مگر به جهت آنكه بشنوند آن را ، از پيغمبر و متابعت آن كنند
وَ هُمْ يَلْعَبُونَ
و حال