اللَّه عليه و على اولاده الأئمة الطاهرين رسيدند حضرت امير عليه السّلام فرمود : ايها الناس حق سبحانه و تعالى در قرآن فرموده : «
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
» و من بخداى تعالى قسم ميخورم كه در روز قيامت برانگيخته شوند هشت كس و ميخوانند ايشان را با امام ايشان كه آن سوسمار است و اگر خواهيد شما نام هر يك را براى شما بگويم اصبغ بن نباته گويد كه درين وقت عمرو بن حريث را ديدم كه مانند شاخ درختى به زمين افتاد ازين سرزنش و از حيا . و در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام بيان كرده كه بشيعيان خود فرمودند كه : آيا خداى تعالى را حمد و ثنا نمىگوئيد برين نعمت كه چون قيامت قائم شود بخوانند هر كسى را به آن امامى كه بوى اقتدا كرده باشند ما پناه برسول خدا بريم و شما پناه بما بريد پس كجا برند شما را ؟ بعد از اين فرمودند كه : بخداى كعبه قسم كه شما را ببهشت برند ، و اين كلمه را سه نوبت تكرار كردند و بعضى گفتهاند كه : امام در اين آيه مشتق از « امّ » است ، اى ندعو كل كل اناس بامهاتهم ، يعنى به ياد بيار روزى را كه دعوت كنيم ما هر كسى را كه بنام مادرهاى آنها و گفتهاند كه : حكمت درين اجلال عيسى و اظهار شرافت حسنين عليهم السلام است ، و ايضا بواسطهء عدم فضيحت اولاد زنا دعوت ناس را بامهات ايشان نسبت داد .
فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ
پس هر كه داده شود نامهء اعمال او بدست راست او
فَأُولئِكَ
پس آن گروه
يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ
ميخوانند نامهء اعمال خود را با نهايت سرور و شادى به جهت رؤيت اعمال نيك كه در آنجا مكتوبست
وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا
اى لا - ينقصون من اجورهم ادنى شىء ، يعنى كم كرده نشود از اجرتها و ثوابهاى اعمال آنها اندك چيزى على بن ابراهيم گويد كه : فتيل پوست تنگى است كه بر پشت دانهء خرما مىباشد و اين كنايه از قلت است و چون مراد از « من اوتى » معنى جمع است لهذا « اولئك » و « لا يظلمون » هر دو بطريق جمع ايراد يافته و تعليق قرائت كتاب بايتاء