لوط است يعنى و بدرستى كه مدينهء لوط هر آينه بر سر راهى است ثابت كه مردم هميشه در آن راه تردد مىنمايند و نظر مىكنند آثار مدروسه آن را و از آن عبرت مى گيرند و در اصول كافى روايت كرده كه شخصى از اهل « هيت » كه بكسرها از بلاد فراتست از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام آيه «
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
» را پرسيد حضرت فرمودند كه :
« نحن المتوسمون و السبيل فينا مقيم »
بعضى از علماء عصر در حل حديث چنين گفتهاند كه : مراد از « سبيل » قوت استنباط دقايق است از قرآن و حاصل معنى آنكه ما اهل بيت رسول آن متوسمانيم درين امت و قوت استنباط حقايق و دقايق اشياء در ما مستمر و ثابت است و نه غير ما ، و در حل آيهء كريمه اين چنين گفته كه : « انها » راجع بآياتى است كه از آن تفرس و استنباط امور مىكنند و كلمهء « با » در « لبسبيل مقيم » براى سببيت است و محصل تفسير آنكه بتحقيق آن آيات يعنى تفرس به آن آيات هر آينه سبب راهى است يعنى بسبب قوت استنباطى است دائمى و ثابت كه هرگز بر طرف نمىشود و تا انقراض دنيا خواهد بود و آن قوت استنباط در امام يافت مىشود و بس و بعضى ديگر گفتهاند كه : مراد از سبيل در حديث امامت است ، به اين معنى كه مائيم متوسمان و امامت در حق ثابت است و تا انهدام بنيان عالم باقى است و در تفسير آيه اينچنين گفتهاند كه : كلمهء « ما » در « لبسبيل مقيم » بمعنى « مع » است و مراد از « سبيل » امام ، يعنى بدرستى كه قصهء قوم لوط و كيفيت آن هر آينه با امامى است كه ثابت و دائم است به اين معنى كه حقيقت دريافت آن قصه با امام زمانست و از امام زمان تفتيش و تحقيق آن بايد كرد نه از غير او و در مجمع البيان گفته كه :
« روى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام انه قال : نحن المتوسمون و السبيل طريق الجنة »
و بعد از ذكر اين حديث گفته كه « ذكره على بن ابراهيم فى تفسيره » پوشيده نماند كه در تفسير على ابن ابراهيم اينحديث مصدّر بلفظ « قال » است و تصريح ننموده كه اينحديث مروى از حضرت صادق عليه السّلام است چنانچه عادت مستمرهء اوست كه در اكثر مواضع تفسير