هر گاه چنين كنيد
يُمَتِّعْكُمْ مَتاعاً حَسَناً
عيش خواهيد كرد عيشى نيكو
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
تا وقتى كه نامبرده شده و تقدير شده است يعنى تا رسيدن موت شما
وَ يُؤْتِ
و ميدهد خداى تعالى
كُلَّ ذِي فَضْلٍ
هر خداوند فضل و زيادتى در دين را
فَضْلَهُ
ثواب و جزاء او را در دنيا و در آخرت على بن ابراهيم روايت كرده كه مراد از « ذى فضل » على بن ابى طالب عليه السّلام است
وَ إِنْ تَوَلَّوْا
و اگر برگردانيد شما از آنچه از جانب خداى تعالى مأمور شدهايد
فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ
پس بدرستى كه من ميدانم و يقين دارم كه بر شماست
عَذابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ
عذاب روز بزرگ كه آن صحيح و دخان است ، بنا برين تفسير « أخاف » بمعنى « أعلم » است چنانچه در مجمع البيان گفته كه : « هذا الخوف ليس فى معنى الشك بل هو فى معنى اليقين ، اى فقل لهم يا محمّد : انّى أعلم أنّ لكم عذابا عظيما » .
إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ
بسوى حكم خداست بازگشت شما زيرا كه در آن روز غير خداى تعالى را حكمى نيست
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و او جل شأنه بر همه چيز تواناست پس قادر خواهد بود بر تعذيب شما به أشد عذاب .
أَلا إِنَّهُمْ
بدانيد بدرستى كه كافران
يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ
منحرف ميسازند از قبول حق دلهاى خود را يا آن كه ميل ميدهند بسوى كفر و عداوت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله دلهاى خود را .
قرائت حضرت على بن الحسين و امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهم السلام « يثنونى » بر وزن « يفوعل » است مشتق از « ثنى » بمعنى اعراض و ميل از چيزى و باب « يفعوعل » به جهت مبالغه است ، يعنى ايشان مبالغهء بسيار مىكنند در انحراف دادن دلهاى خود و ميل فرمودن دلهاى خود بسوى عداوت حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله
لِيَسْتَخْفُوا
تا پنهان دارند عداوت رسول مختار را
مِنْهُ
از خداى تعالى
أَلا حِينَ
بدانيد وقتى كه ايشان
يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ
ميپوشند بر سرهاى خود جامههاى خود را تا آن كه پيغمبر ايشان را نبيند و نشناسد
يَعْلَمُ
ميداند خداى تعالى در ازل ازال
ما يُسِرُّونَ
آنچه را كه پنهان