فَإِنْ تَوَلَّوْا
پس اگر برگردند از اقرار بنبوت تو و از اعانت و نصرت تو
فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ
پس بگو كافيست مرا خداى تعالى
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
نيست هيچ معبودى به حق مگر او
عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ
برو توكل كردم و كار خود را به او واگذاشتم
وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
و اوست پروردگار عرش بزرگ در كتاب توحيد روايت كرده كه مراد از « عرش عظيم » ملك عظيم است و مفسرين عامه نيز اقتباس اينمعنى از حضرت ائمهء معصومين عليهم السلام كرده گفتهاند :
« العرش العظيم الملك العظيم »
چنانچه صريح كلام بيضاوى است در اصول كافى از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده كه تلاوت كرده كه تلاوت آيهء كريمهء «
لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ
- تا -
وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
» دفع مضرت سباع مىكند . و در من لا يحضره الفقيه تا قول او . « رءوف رحيم » روايت كرده است .