سبيل اللَّه »
و كثيرى از علماء عامه مانند ابن كثير و واحدى و كواشى در مؤلفات خود آوردهاند كه اين آيه در باب تفاخر طلحة بن شيبه و عباس و على در امور مذكوره نازل گرديد .
و بعد ازين حقتعالى در بيان عدم مساوات ميان آن دو فرقه ميفرمايد كه :
الَّذِينَ آمَنُوا
آنانى كه ايمان آوردهاند و سبقت جستهاند در ايمان
وَ هاجَرُوا
و هجرت كردند از ديار خود
وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و جهاد كردند با كفار در راه خدا
بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
ببذل مالهاى خود و نفسهاى خود
أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ
بزرگترند از روى درجه ، و مرتبهء ايشان بلندتر است نزد خداى تعالى از آنهايى كه اين امور را به عمل نياورده باشند هر چند در اصل ايمان شريك باشند و سقايت حاج و حجابت و عمارت مسجد الحرام تعلق بايشان گرفته باشد
وَ أُولئِكَ
و آن گروه جامع اين كمالات
هُمُ الْفائِزُونَ
ايشانند ظفر يافتگان بمقاصد دنيوى و اخروى ، و بنا بر حديث مشهور بين الموافق و المخالف كه
« على و شيعته هم الفائزون »
بر همكنان ظاهرست كه مراد ازين آيه مرتضى على عليه السّلام است يا ساقيان حاج و عامرين مسجد الحرام .
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ
بشارت ميدهد ايشان را پروردگار ايشان به زبان پيغمبر خود
بِرَحْمَةٍ مِنْهُ
برحمتى نازل از جانب خود
وَ رِضْوانٍ
و بخشنودى كامل از او نسبت بايشان
وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ
و به بهشتهايى كه مر ايشان راست در آن بهشتها نعمتهاى دائمى كه هرگز بر طرف نشود
خالِدِينَ فِيها
در حالتى كه آن گروه جاويد ماندگانند در آن بهشتها
أَبَداً
هميشه ، تأكيد خلود بتابيد به جهت آنست كه تا كسى حمل خلود بمكث طويل نكند
إِنَّ اللَّهَ
بدرستى كه خداى تعالى
عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
نزد اوست مزدى بسيار و جزاء نيك بيشمار .
از حضرت صادقين عليهما السلام مرويست كه حاطب بن ابى بلتعه كه اقربا و خويشان او در مكه بودند به جهت دوستى و رعايت جانب ايشان بقريش نوشت كه حضرت