و در حديث وارد شده كه حق تعالى به بنى اسرائيل گفت : بزنيد بعض آن گاو را به آن شخص مرده و بگوييد :
« اللهم بجاه محمد و آله الطيبين لمّا أحييت هذا الميت و أنطقته ليخبرنا عن قاتله »
پس ايشان بعد از خواندن ايندعا دم گاو را بر مرده زدند آن مرده زنده شده نام قاتل خود را كه پسر عم او بود گفت ، و بوسيلهء توسل بمحمد و آل اطهار او صلوات اللَّه عليه و آله هفتاد سال ديگر زندگانى كرد ، و موسى على نبينا و عليه السلام قاتل او را بقصاص رسانيد .
كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى
به اين تقدير است كه « فضربوه فحىّ كذلك يحيى اللَّه الموتى » يعنى پس بعد از امر بضرب ، زدند ايشان بعض بقره را يعنى دم آن را به آن مرده و او زنده شد ، اينچنين بملاقات چيزى به چيزى ديگر زنده ميگرداند خداى قادر مردگان را هم در دنيا و هم در آخرت ، اما در دنيا بملاقات منى مرد و زن در اصلاب آباء و ارحام امهات ، و اما در آخرت حق تعالى ما بين نفخهء اولى و ثانيه از دريايى كه نزديك آسمان دنياست و آن را بحر مسجور گويند ميباراند آب منى مانند منى رجال ، و ميرسد آن منى باموات پوسيده شده و ميرويند آن اموات از زمين و زنده ميشوند . در حديث چنين وارد شده ، و عبارت حديث اينست كه
«
كَذلِكَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتى
، قال : فى الدنيا و الآخرة كما احيا الميت بملاقات ميت آخر ، اما فى الدنيا فتلاقى ماء الرجل ماء المرأة فيحيى اللَّه الذى كان فى الاصلاب و الارحام حيّا ، و اما فى الآخرة فينزل بين نفختى الصور من دون السماء من البحر المسجور منيّا كمنى الرجال ، فيمطر ذلك على الارض فيلقى الاموات البالية فينبتون من الارض و يحيون » .
وَ يُرِيكُمْ آياتِهِ
و مينمايد بشما دلائل قدرت خود را
لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
تا آنكه شما تعقل كنيد و دريابيد كه هر گاه خداى تعالى قادر بر اعادهء يك معدوم باشد قادر بر اعادهء جميع نفوس معدومه خواهد بود ، و ديگر دريابيد كه امر به ذبح بقره بدون حكمت تامّه و مصلحت كامله نبوده .