آن مىكند .
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ
پس اما آنكس كه داده شود نوشته عمل او بدست راست او
فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ
پس گويد از روى سرور و خوشحالى اهل قيامت را كه بگيريد نامهء مرا بخوانيد كه در او هيچ عملى نيستكه من از اظهار آن شرم داشته باشم .
إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ
بدرستى كه من بيقين دانستم در دنيا آنكه من ملاقات كنندهام و بينندهام حساب خود را .
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ
پس آنكس در زندگانى باشد پسنديده .
فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ
در بهشتى كه بلند است مكان آن و مرتفع است منازل و درجات رفيعهء آن .
قُطُوفُها دانِيَةٌ
ميوهائى كه چيده شود نزديك است بقائم و قاعد و مضطجع از پيغمبر روايتست كه مرد مؤمن در حالتى كه خسبيده ميوهء بهشت را چيند و تناول كند هيچكس نيست از شما كه ببهشت رود مگر بجوازى كه مضمونش اين باشد كه بسم اللّه الرحمن الرحيم اين كتابيست از خداى بفلان پسر فلان درآوريد او را ببهشت بلند مرتبه كه ميوهاى آن نزديك باشد بر او و خسبيده تواند بچيند رضوان اهل بهشت او را گويد .
كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً
بخوريد از ميوها و بياشاميد از شربتها خوردنى و آشاميدنى گوارنده كه اصلا موجب اذيت نباشد و احتياج نيفتد باخراج فضلات آن از غايط و بول و چون مؤمن طعام و شراب خورد در بدن او عرقى گردد خوش بوىتر از مشك و لطيفتر از عنبر از بدن او بيرون رود
بِما أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخالِيَةِ
بسبب آنچه از پيش فرستاديد از اعمال صالحه در روزهاى گذشته مرويستكه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه حق تعالى بمؤمنان خطاب كند در بهشت كه اى بندگان من در دنيا بسيار شما را ديدم كه لبهاى شما از تشنگى بر هم چسبيده بود و چشمهاى شما فرو جسته و شكمهاى شما باريك و لاغر شده پس امروز مرفه الحال در نعيم بهشت باشيد و بخوريد و بياشاميد بدل آنچه در دنيا تشنگى و گرسنگى كشيديد .
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ
و اما آنكه داده شود نوشته كردار او بدست چپ او و بديهاى خود را ببيند و بقبح اعمال خود واقف شود
فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ
پس گويد از روى ندامت اى كاشكى داده نشدى به من نامه عمل خود كه اين فضيحت و رسوائى نداشتمى .
وَ لَمْ أَدْرِ
كاش ندانستمى امروز
ما حِسابِيَهْ
كه چيست حساب من چه غير از شدة و صعوبة عقوبة حاصل ديگر ندارم .
يا لَيْتَها كانَتِ الْقاضِيَةَ
اى كاشكى آن مرك كه ما را در دنيا بود حكم كند بفناى ابدى