سورة المعارج
اربع و اربعون آية ابى بن كعب از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كرده كه هر كه سورة المعارج بخواند ثواب كسانى كه نماز بپاى دارند و حج گذارند و زكات دهند در نامهء اعمال او ثبت كند - ابو جعفر عليه السّلام فرمود كه هر كه بر قرائت سأل سائل مداومت كند حق تعالى در روز قيامت از گناهان او نپرسد و او را در بهشت هم نشين محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و آل او گرداند بدانكه چون حق تعالى ختم سورهء الحاقه نمود بوعيد مشركان افتتاح اين سوره نيز به مثل سورة الحاقه بوعيد نموده فرمود
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
درخواست خواهنده عذابى فرود آينده كه ثابتست .
لِلْكافِرينَ
براى ناگرويدگان - مرويست از امام جعفر صادق عليه السّلام كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در روز غدير خم شاه ولاية پناه را منصب خلافة داد و او را قايم مقام خود گردانيد و در حق او فرمود كه هر كه من مولاام به او و صاحب تصرف در امور او پس على مولاى ويست و صاحب تصرف وى در امور دين او و اين حكايت در اطراف عالم منتشر شده در ميان مردمان مشهور گشت حارث بن نعمان فهرى بر ناقه نشسته متوجه مدينه شد تا در اين باب به حضرت رسالت مجادله نمايد چون بمجلس آنحضرت درآمد در آندم مجلس از مهاجر و انصار پر بود گفت يا محمد تو ما را بكلمهء شهادت دلالة كردى از تو قبول كرديم و بقيام صلاة و خمس دعوت نمودى قبول كرديم به اين همه راضى نشدى تا كه دست اين پسر را گرفتى و گفتى من كنت مولاه فهذا على مولاه اين كار بامر خدا كردى حضرت فرمود بخدائى كه غير از او خدائى نيست كه آنچه در بارهء على بن أبي طالب گفتم و بخلقان رسانيدم بامر خدا بود نه بانديشه و تدبير من چون حارث اين سخن بشنيد روى خود را از آن قبلهء اسلام بگردانيد و برخاست و گفت خدايا آنچه محمد ميگويد در حق على اگر راستست و بر امر تست بر ما سنگ ببار چون آن ملعون اين دعا كرد سنگى از آسمان بر سر آن ناكس خورد و از دبرش بيرون رفت در ساعة اين آيه نازل شد سال سائل به عذاب واقع للكافرين درخواست خواهنده كه حارث بن نعمانست عذابى را كه فرود آينده است مر اهل كفر و عناد را
لَيْسَ لَهُ دافِعٌ
نيست مر آن عذاب را دفع كننده و باز دارنده .
مِنَ اللَّهِ
از خداى عذابى واقع شونده و يا نيست او را دفع كننده از جانب خداى چه مراد اللّه محقق الوقوع است و به هيچ وجه دفع نگردد
ذِي الْمَعارِجِ
آن