در آنجا بودهاند تا وقتى كه عدهء ايشان منقضى گردد
وَ لا يَخْرُجْنَ
و بايد كه زنان نيز بيرون نروند از آنجا بدون اذن شما اما اگر هر دو متفق باشند بر انتقال و خروج جايز است بيرون رفتن ايشان
إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ
مگر آنكه بيايند به عمل زشت هويدا كرده شده و حفص مبينة بكسر ياء خوانده بصيغهء اسم فاعل يعنى بكردار قبيح كه روشن كنندهء حال زنان باشد در بد كردارى و ايذا و ضرر بزوج چه آن در حكم نشوز است و اين حكم در عده رجعيست و شوهر را در آن رجوع هست بدون تجديد عقد و نكاح و باجماع فقها اخراج و خروج در عده به اين جايز است
وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ
و اين حكمها كه مذكور شده حدهاى خداست كه مقرر فرمود براى مصالح بندگان
وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ
و هر كه در گذرد از حكم خدا بتحقيق كه ستم كرده است بر نفس خود و خود را بسبب آن مستحق عقوبة خدا ساخته
لا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذلِكَ أَمْراً
نميدانى تو اى طلاق دهنده و يا هيچ نفس نداند شايد كه خدا نو گرداند پس ازين طلاق كاريرا به اين وجه كه مرد را پشيمان سازد و دوستى زن در دل او پديد آرد تا رجوع نمايد خلاصه معنى آنست كه طلاق دهيد زنان را در وقت طهر آن و احصاى عدهء ايشان نماييد و ايشانرا از خانه بيرون مكنيد شايد كه نادم شويد و رغبت كنيد بزنان پس مراجعت نماييد بايشان .
فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ
پس چون برسند زنان بمدة خود يعنى مشرف شود زنان به آخر عده
فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ
پس نگاه داريد ايشانرا يعنى رجعت كنيد بايشان به نيكوئى كه آن حسن معاشرتست و لطف مرافقة و عدم قصد طلاق بار ديگر يا ترك اصرار ايشان بسبب تطويل بر طريق مذكور تا مانع ازدواج ايشان شود به غير
أَوْ فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ
يا جدا شويد از ايشان بنيكوئى يعنى آنچه حق طلاقست از نفقه و مسكن و صداق أداء كنيد حاصل كه تا در عدهاند اختيار امساك و مفارقت در دست شماست و بعد از عده ايشان اختيار در تزوج ايشان نيست زيرا كه درين صورة زوج مالك رجعت نيست به جهت آنكه زن مالك نفس خود خواهد بود
وَ أَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ
و گواه گيريد بر طلاق وجوب يا رجوع دو خداوند عدل يعنى دو كس كه عادل باشند
مِنْكُمْ
از شما كه مؤمنانيد و فايده اشهاد آنست كه تا مرد جاحد طلاق نشود يا زن بعد از انقضا عده منكر رجعة نشود
وَ أَقِيمُوا الشَّهادَةَ لِلَّهِ
و اقامت كنيد شهادة را اى گواهان بوقت حاجت براى طلب رضاى حضرت