سورة الطلاق
مكية اثنتى عشرة آية ابى بن كعب از حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رواية كرده كه هر كه سورة الطلاق را بخواند بسنت پيغمبر از دنيا بيرون رود ابو بصير از ابو عبد اللّه عليه السّلام رواية كرده كه هر كه سورة الطلاق و سورة التحريم در فريضه بخواند حق تعالى او را در پناه خود گيرد زيرا كه هر دو سوره پيغمبرند بدانكه چون حق تعالى ختم سوره تغابن نمودند بذكر نساء و تحذير مردمان از مكايد ايشان اين سوره نيز بذكر احكام نسا فرموده كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ
آورده كه عبد اللّه عمر زن خود را در حالت حيض طلاق داد حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه رجوع كن وقتى كه از حيض پاك شود اگر خواهى او را طلاق ده قبل از آنكه با وى مباشرت كنى حق تعالى فرمود اى پيغمبر عاليمقدار چون طلاق دهيد زنان مدخوله خود را كه حامله نباشند
فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ
پس طلاق دهيد ايشان را در وقت عدهء ايشان و بايد دانست كه حكم بعدم طلاق در حيض مشروطست به دو امر يكى زوجه مدخول بها باشد دوم آنكه زوج حاضر باشد پس اگر مدخوله نباشد يا زوج غايب باشد در اين صورت صحيح است و اگرچه در حالة حيض باشد و اخبار اهل البيت عليهم السلام در اين قول متظاهر است پس طلاق در حيض يا در طهرى كه در آن مجامعت شده باشد صحيح نيست
وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ
و شمار كنيد عده زنان را چه ايشان از ضبط آن عاجزند بجهة غلبه نسيان و نقص عقل ايشان يا بشماريد اوقات اطهار را كه وقت وقوع طلاقست و چون فوائد بسيار در ضمن احصا مندرج است از اينجهت حق تعالى در باب آن مبالغه فرمود كه
وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ
و بترسيد از خدا كه پروردگار شماست در ضبط عده پس در آن تهاون مورزيد خلاصهء معنى آنست كه امر او سبحانه را در باب احصا بسمع اصغا قبول نماييد و بدانكه عده عبارتست از قعود مرئه از زواج تا انقضاى مدت معينه بحسب شرع و آن بر چند نوعست نوع اول باقراء است و آن عده حايض است دوم با شهر است و آن سه ماهست مر زنى را در سن من تحيض باشد و حيض نبيند و چهار ماه و ده روز زنى را كه زوج او وفات كرده باشد نوع سوم به وضع حملست خواه حايض يا در سن من تحيض الا متوفى عنها زوجها كه عدهء آن با بعد الاجلين است و اين هر دو نوع مذكور خواهد شد
لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ
بيرون مكنيد زنان مطلقه را از خانههاى ايشان كه در وقت زنا شوهرى