خصومت ميكنند در معاملات و كارهاى خود يعنى هر يك به كار خود مشغول باشند كه ناگاه در صور در دمند اگر خواهند وصيّتى بكنند نتوانند و اگر خواهند تا با خانهها و سراهاى خود باز گردند مهلت نيابند و نفخه سه است ، نفخهء فزع
« يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ »
نفخهء صعق كه
« وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ »
و نفخهء إحيا
[ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ ]
در صور دردمند تو بينى كه ايشان از گورها برخيزند ميروند و ميشتابند تا بصحراى قيامت .
در خبرست كه از نفخهء اوّل تا دوّم چهل روز بود و از دوم تا سوّم چهل سال چون از گور برخيزند گويند اين كافران : اى واى بر ما كه ما را از اين خوابگاه ما برانگيخت ، چون اهوال قيامت بينند و دوزخ را مشاهده كنند آنچه در گور ديده باشند از عذاب آن را خواب خوانند عبد اللّه عبّاس و ابى بن كعب و قتاده گفتند كه :
اين گفتار آنكس است كه او را بين النفختين عذاب نكرده باشند آن مرگ بنزديك او چون خوابى باشد آنگه چون بدانند گويند : اين آنست كه خداى مهربان ما را وعده كرد و پيغمبران خبر دادند و راست گفتند و اين اقرار كافران را سود ندارد براى آنكه آن حال الجاء باشد
[ إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً ]
نباشد الّا يك صيحه و يك آواز كه ايشان را همه بنزديك ما حاضر كرده باشند پس آن روز كه ايشان را حاضر كنند بر هيچ نفسى ظلم نكنند و حقّ كسى بازنگيرند و كم نكنند و جزا و پاداشت ندهند شما را الّا بر آنچه ميكنيد .
[ سوره يس ( 36 ) : آيات 55 تا 61 ]
إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فاكِهُونَ ( 55 ) هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ ( 56 ) لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ ( 57 ) سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ( 58 ) وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ( 59 )
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 60 ) وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 61 )