گرفت و هر يكى از ايشان در فلك خود ميروند و شناو « 1 » ميكنند .
[ سوره يس ( 36 ) : آيات 41 تا 46 ]
وَ آيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 41 ) وَ خَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ ( 42 ) وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَرِيخَ لَهُمْ وَ لا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 ) إِلاَّ رَحْمَةً مِنَّا وَ مَتاعاً إِلى حِينٍ ( 44 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا ما بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَ ما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 )
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ ( 46 )
و آيتى و دلالتى ديگر است ايشان را آنكه ما فرزندان ايشان را گرفتيم در كشتى پربار كرده گفتهاند كه : مراد به « ذرّيه » زناناند براى آنكه ايشان كشتزار فرزنداناند و تخصيص ايشان بحمل براى ضعف ايشان است يعنى ضعفا را در كشتى نشانديم و باد را مسخّر كرديم بر راندن كشتى تا هر كجا كه ايشان را بايد براند و بيافريديم براى ايشان از مانند كشتى آنچه برو مينشينند و بار برو مينهند از اشتران گفتند : مراد به آن كشتى كشتى نوح است عليه السّلام كه پدران ايشان را حمل كرد با كشتى و فرزندان در صلب ايشان بودند و اين از عبد اللّه عباس روايت كردهاند آنگه گفت :
[ وَ إِنْ نَشَأْ ]
ما اگر خواهيم ايشان را در دريا غرقه گردانيم كه هيچ فرياد رسى نباشد ايشان را و نه ايشان را برهانند و نجات دهند از آنكه كسى نباشد كه ايشان را نجات دهد مگر كه ما رحمت كنيم بر ايشان و برخوردارى دهيم ايشان را از زندگانى تا بوقت آجال ايشان كه در آن وقت بميرند
[ وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ]
و چون گويند ايشان را بترسيد و حذر كنيد از آنچه در پيش شماست از گناه و از آنچه از پس شماست از عقاب ابن عبّاس گفت : از آنچه از پيش شماست از گناه ناكرده حذر كنيد از كردن آن و از آنچه از پس شماست از گناه كرده حذر كنيد از آن بتوبه .
قتاده گفت : آنچه در پيش شماست از وقايع و حوادث و آنچه از پس « 2 » شماست از كار
هامش
( 1 ) « شناور » و « شناه » و « شنار » و « شناب » بمعنى شناست كه آب ورزى و سباحت باشد .
( 2 ) در نسخ نسبة جديد : « در پس » .