در دعاى بد و وقت دوّم بر آن پشيمان مىشود ، جمعى مفسّران گفتند : مراد به [ انسان ] آدم است ؛ سلمان فارسى گفت كه : خداى تعالى از آدم اوّل سرش بيافريد كه حوّاس در وى است ؛ تا او مينگريد و ديگر اندامهاى خود را ميديد و اعتبار ميگرفت چون نماز ديگر بود خداى تعالى پايهاى او را روح در آفريد او گفت : اللّهمّ عجّل خلقى قبل غروب الشّمس ؛ بار خدايا تعجيل فرماى در آفريدن من پيش از آنكه آفتاب فرو شود . عبد اللّه عبّاس گفت : چون روح بناف او رسيد خواست كه باز نشيند نتوانست فذلك قوله : تعالى و كان الانسان عجولا .
[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيه 12 ]
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَ النَّهارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ وَ كُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِيلاً ( 12 )