سلمان فارسى رحمة اللّه عليه روايت كرد كه : خداى را جلّ جلاله صد جزو رحمت است يكى از آن ميانه بر همه عالم قسمت كرده است بر جنّ و انس و فرشته و وحوش و طيور ، هر رحمت و شفقت كه در ميان ايشان است از آن يك جزو رحمت است ، چون روز قيامت شود آن يك جزو رحمت را با نود و نه جزو جمع كند و بر سر گناه كاران امّت محمّد بدارد و ايشان را برحمت خود بيامرزد ، آنگاه فرمود : [ ليجمعنّكم ] هر آينه جمع كند شما را براى أهوال روز قيامت از حساب و كتاب و ثواب و عقاب و غير آن ، وجه ديگر در معنى آيت اين است كه : جمع كند روز قيامت ميان شما و ايشان يعنى اوّل و آخر تا بهم مجتمع شوند براى روزى كه در آن ريبى و شكّى نيست ، آنان كه نفس خود را زيان كردند ايشان به اين جمله ايمان نمىآورند .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 13 تا 14 ]
وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 13 ) قُلْ أَ غَيْرَ اللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 14 )
آنگاه گفت : هر چه در شب و روز ساكن است يعنى هر چه شب و روز بر او مشتمل است و در شب و روز آرام دارد يعنى جملهء آنچه در زمين است از حيوانات و جمادات و شب و روز بر او مىگذرد از ساكن و متحرّك آنهمه مر خداى راست و اوست آن خدائى كه شنونده است بأقوال ايشان و داننده است بافعال ايشان از گفتار ناسزا كه قريش در حقّ او ميگويند عليم است بصلاح و فساد ايشان و روزى دادن ايشان ، كفّار قريش آمدند و گفتند : اى محمّد ما ميدانيم كه ترا درويشى و حاجت بر آن ميدارد تو از اين گفتن باز ايست تا ما مالهاى خود با تو قسمت كنيم خداى تعالى آيت فرستاد و گفت : شما رسول مرا بمال ميفريبيد و هر چه شب و روز بر او مشتمل است و ميگذرد همه مراست ، بگوى اى محمّد كه : جز خداى كه آفرينندهء آسمان و زمين است وليّى و يارى و ياورى فراگيرم ؟ ! و او روزى دهد و طعام دهد و انعام كند و او را هيچكس روزى و طعام ندهد و محتاج طعام نباشد و همه محتاج او باشند بگوى اى محمّد كه : مرا فرمودهاند كه اوّلين كسى باشم كه اسلام آرم و گردن نهم امر خداى را و انقياد نمايم ، و نيز مرا گفتهاند كه : از جملهء مشركان مباش كه با او انبازى گيرى .