و در سورة الرّوم ( 26 ) گفت :
« وَ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ »
يعنى مقرّون له بالعبوديّة .
و وجه چهارم قنوت بمعنى فرمانبردارى كردن بود
چنان كه در سورة الأحزاب ( 35 ) گفت :
« وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ »
يعنى و المطيعين و المطيعات . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
قوّة - بدانكه قوّت در قرآن بر شش وجه باشد :
وجه نخستين قوّت بمعنى شمار بود
چنان كه خداى در سورة هود ( 52 ) گفت :
« وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ »
يعنى و يزدكم عددا إلى عددكم . و در سورة الكهف ( 95 ) گفت :
« فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ »
يعنى بعدد من الرّجال . و در سورة النّمل ( 33 ) گفت :
« قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ »
يعنى أولى عدد كثير .
و وجه دوم قوّت بمعنى بجدّبر كارى ايستادن بود
چنان كه در سورة البقره ( 63 ) گفت :
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ »
يعنى خذوا ما فى التّورية بالجدّ و المواظبة عليه .
و وجه سيم قوّت بمعنى سخت گرفتن بود
چنان كه در سورة هود ( 80 ) گفت :
« قالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً »
يعنى بطشا . و در سورة المؤمن ( 21 ) گفت :
« كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً »
يعنى بطشا . و در سورة حم السّجده ( 15 ) گفت :
« وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً »
يعنى بطشا .