وَ ما تَعْبُدُونَ ، ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ »
يعنى بمضلّين .
و وجه يازدهم فتنه بمعنى ديوانه شدن بود
چنان كه در سورة نون ( 6 ) گفت :
« فَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ ، بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ »
يعنى بأيّكم المجنون .
و وجه دوازدهم فتنه بمعنى لغزانيدن بود
چنان كه در سورة بنى إسرائيل ( 73 ) گفت :
« وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ »
يعنى و إن كادوا ليزلقونك .
و وجه سيزدهم فتنه بمعنى عبرت بود
چنان كه در سورة يونس ( 85 ) گفت :
« لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ »
يعنى لا تجعلنا عبرة لهم . و در سورة الممتحنه ( 5 ) گفت :
« لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا »
اى عبرة لهم .
و وجه چهاردهم فتنه بمعنى عذر بود
چنان كه در سورة الأنعام ( 23 ) گفت :
« ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ »
يعنى لم تكن معذرتهم .
و وجه پانزدهم فتنه بمعنى خواسته و فرزند بود
چنان كه در سورة التغابن ( 15 ) گفت :
« إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ »
يعنى الأموال و الأولاد .
فرار - بدانكه فرار در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين فرار بمعنى گريختن بود
چنان كه خداى در سورة الشّعرا ( 21 ) گفت :
« فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ »
يعنى فهربت منكم .