( 249 ) گفت :
« فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي »
يعنى و من لم يشربه فإنّه منّى . و در سورة المايده ( 93 ) گفت :
« لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جُناحٌ فِيما طَعِمُوا »
يعنى فيما شربوا من الخمر قبل تحريمها .
طغيان - بدانكه طغيان در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين طغيان بمعنى گمراه شدن بود
چنان كه خداى در سورة البقره ( 15 ) گفت :
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
يعنى فى ضلالتهم . و در سورة يونس ( 11 ) گفت :
فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
أى فى ضلالتهم . و در سورة الصّافات ( 30 ) گفت :
« بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ »
يعنى ضالّين .
و وجه دوم طغيان بمعنى بىفرمانى كردن بود
چنان كه در سورة طه ( 24 ) گفت :
« اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى »
يعنى عصى . و هم درين سورة ( 81 ) گفت :
كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ
يعنى و لا تعصوا اللّه فى رفع المنّ و السّلوى .
و وجه سيم طغيان بمعنى بسيار شدن و بلند شدن بود
چنان كه در سورة الحاقّة ( 11 ) گفت :
« إِنَّا لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي الْجارِيَةِ »
يعنى كثر و ارتفع .
و وجه چهارم طغيان بمعنى بيداد كردن بود
چنان كه در سورة النّجم ( 17 ) گفت :
« ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى »
يعنى و ما ظلم . و در سورة الرّحمن ( 8 ) گفت :
« وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ أَلَّا تَطْغَوْا