و وجه دوم ضرب بمعنى زدن بود
چنان كه در سورة النّسا ( 34 ) گفت :
« وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ »
يعنى الضّرب باليدين و در سورة الأنفال ( 12 ) گفت :
« فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْناقِ »
يعنى الضّرب باليدين بالسّلاح . و در سورة محمّد ( 4 ) گفت :
« فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ »
يعنى الضّرب بالسّلاح باليدين .
و وجه سيم ضرب بمعنى وصف كردن بود
چنان كه در سورة البقره ( 26 ) گفت :
« إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا »
يعنى أن يصف مثلا . و در سورة النّحل ( 112 ) گفت :
« ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا »
يعنى وصف اللّه شبها . و هم درين سورة ( 74 ) گفت :
« فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ »
يعنى لا تصفوا للّه الأشباه . و در سورة الحشر ( 21 ) گفت :
« وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ »
يعنى نصفها فنذكرها . و ازين معنى در قرآن بسيارست .
و وجه چهارم ضرب بمعنى پيدا كردن بود
چنان كه در سورة ابراهيم ( 45 ) گفت :
« وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ »
يعنى بيّنّا لكم الأمثال .
و در سورة الفرقان ( 39 ) گفت :
« وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ »
يعنى بيّنّا و وصفنا .
ضرّ - بدانكه ضرّ در قرآن بر پنج وجه باشد :
وجه نخستين ضرّ بمعنى بلا و سختى بود
چنان كه خداى در سورة الأنعام ( 17 ) گفت :
« وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ »
يعنى بالبلاء و الشّدّة .
و همچنين در سورة يونس ( 107 ) گفت . و در سورة الزّمر ( 38 ) گفت :