و وجه چهارم سبحان بمعنى ان شاء اللّه گفتن بود
چنان كه در سورة القلم ( 28 ) گفت :
« قالَ أَوْسَطُهُمْ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ لَوْ لا تُسَبِّحُونَ »
يعنى الإستثناء أى لم لا تقولون إن شاء اللّه .
و وجه پنجم سبحان بمعنى بيزارى بود از همه عيبى
چنان كه در سورة البقره ( 116 ) گفت :
« وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ »
يعنى براءة له من كلّ عيب .
سبب - بدانكه سبب در قرآن بر چهار وجه باشد :
وجه نخستين سبب بمعنى رسن بود
چنان كه خداى در سورة الحجّ ( 15 ) گفت :
« فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ »
يعنى فليمدد بحبل إلى سقف البيت .
و وجه دوم سبب بمعنى در آسمان بود
چنان كه در سورة ص ( 10 ) گفت :
« أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ »
يعنى فى أبواب السّموات . و در سورة المؤمن ( 36 ) گفت :
لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبابَ أَسْبابَ السَّماواتِ
يعنى أبواب السّموات .
و وجه سيم سبب بمعنى راهها و منزلها بود
چنان كه در سورة الكهف ( 92 ) گفت :
« بِما لَدَيْهِ خُبْراً ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً »
يعنى ثمّ أتبع الطّرق و منازل الأرض .
و وجه چهارم سبب بمعنى علم بود
چنان كه در سورة الكهف ( 84 ) گفت :
« وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً »
يعنى علما
« فَأَتْبَعَ سَبَباً »
يعنى فأتبع منازل الأرض و الطّرق .