1389 .
اى آنانك ايمان آورديذ !
« كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ »
، « قوّامين » اى : دوموا و اثبتوا ، يعنى :
مدام بر ايمان ثبات نمائيذ « بالقسط » بعدل
« شُهَداءَ لِلَّهِ »
( 209 ) گواهان خذا باشيذ به حق
« وَ لَوْ عَلى أَنْفُسِكُمْ »
و اگر بر نفسهاء شما باشذ .
ابن عبّاس گويذ : كونوا قوّالين 1390 بالعدل في الشّهادة ، يعنى : چون گواهى دهيذ بايذ كى سخن شما و گفتار شما بعدل باشذ ، على من كانت ، بر هر كس كى باشذ و اگر بر نفسهاء شما بوذ .
« أَوِ الْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ »
في الرّحم فأقيموها عليهم ، و اگر بر ماذر و پذر و خويشان شما باشذ
« إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً »
و محابا مكنيذ توانگر را از جهت توانگرى و اگر درويش بوذ بر درويشى او رحمت مكنيذ
« فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما »
كى خذاى - تعالى - بشما اوليتر است از شما 1391
« فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوى أَنْ تَعْدِلُوا »
و متابعت هوا مكنيذ كى ترك حق كنيذ و راه جور پيش گيريذ ؛ و گفتهاند : متابعت هوا مكنيذ فرارا من اقامة الشّهادة أصلا .
« وَ إِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا »
1392 و اگر به زبان گواهى بگردانيذ تا حقّى به آن باطل كنيذ 1393
« أَوْ تُعْرِضُوا »
يا بكلّى گواهى بپوشيذ و نزد حكّام آن را اقامت نكنيذ
« فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ »
كى خذاى - تعالى - باقامت شهادة و كتمان آن
« خَبِيراً »
داناست .
« يا أَيُّهَا ( 210 ) الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ »
اى آنانك ايمان آورديذ به خدا ! ايمان آريذ به خدا و رسول و آن كتابي كه فرو فرستاذ برسول خوذ - يعنى : قرآن .
كلبى گويذ : از ابن عبّاس شنيذم كى اين آيت 1394 در شأن عبد اللّه سلام و اسد و أسيد بن كعب و ثعلبة بن قيس و سلام بن اخت عبد اللّه بن سلام و سلمة بن أخيه و يامين بن يامين - كى مؤمنان اهل كتاب بوذند - منزل شذ ، و حال آن بوذ كى اين جماعت به خدمت رسول آمذند و گفتند : يا رسول اللّه ! ما به تو و كتاب تو و تورية و موسى و عزير ايمان داريم و بهرچ