30 -
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَلاوَمُونَ .
پس آنها روى فراهم كردند و يك دگر را سرزنش مىدادند !
31 -
قالُوا يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ .
گفتند : اى واى بر ما كه ما از اندازه بيرون شديم ( طغيان كرديم ) و فرمانبردارى خداوند را بگذاشتيم .
32 -
عَسى رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا خَيْراً مِنْها إِنَّا إِلى رَبِّنا راغِبُونَ .
اميد است كه پروردگار ما بهتر از آن بما دهد و ما بسوى خداى خود مىگرديم و پناه مىبريم .
33 -
كَذلِكَ الْعَذابُ وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ .
چنين است عذاب اين جهانى ! و عذاب آن جهان بزرگتر است اگر بدانند !
34 -
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ .
براى پرهيزكاران از شرك نزد پروردگارشان بهشتهاى پرنازونعمت است .
35 -
أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ .
( خداوند به كافران گويد : ) آيا ما مسلمانان را چون كافران سازيم ؟
36 -
ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ .
شما را چه رسيده كه چنين حكمى مىكنيد ؟
37 -
أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ .
آيا شما را كتاب آسمانى است كه همىخوانيد ؟
38 -
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ .
شما راست در آن كتاب آنچه را اختيار مىكنيد .
39 -
أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ .
يا شما را سوگندهائى و پيمانهائى به ما تا روز رستاخيز رسيده ؟ كه شما راست آنچه حكم مىكنيد ؟ ( و چنين اختيارى داريد ؟ )
40 -
سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ .
از آنها بپرس ( اى پيغمبر ) تا كيست از ايشان كه ميانجى و نمايندهء درستى آن پيمان است ؟ ( و درستى آنها را به عهده مىگيرد )
41 -
أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ .
يا آنان شريكهائى دارند پس بايد آنان را بياورند اگر راست مىگويند .
42 -
يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلا يَسْتَطِيعُونَ .
آن روز كه پرده از ساق بركشند و مردم را به سجود خوانند ، آن روز ناگروندگان نتوانند سجده كنند !
43 -
خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ وَ قَدْ كانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ .
درحالىكه چشم آنها از بيم فروشده و خوارى بر روى آنها نشسته ! درحالىكه در دنيا چون آنان را به سجده كردن خواندند با آنكه سلامت بودند ، اجابت نكردند .
44 -
فَذَرْنِي وَ مَنْ يُكَذِّبُ بِهذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ .
پس ( اى پيغمبر ) كسانى كه اين سخن را دروغ مىشمردند به من واگذار ، آرى ، من آنها را طورى ( بتدريج خرد خرد ) فراگيرم از جائى كه ندانند .
45 -
وَ أُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ .
و ايشان را مهلت ( درنگ ) دهم ، زيرا كه ساز من استوار و كار بردبارى بر من فراخ و از فردا مرا بيم نه .