مِنْهُمْ قُوَّةً وَ أَثارُوا الْأَرْضَ وَ عَمَرُوها أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوها وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ .
آيا در زمين گردش نمىكنند تا درنگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنها بودند چه شد ؟ درحالىكه آنان از اينان بانيروتر بودند و زمينها را كشتكارى و آباد كردند بيشتر از آنچه اينان آباد كردند و ساختند ! و پيغمبران آنها نشانيها و پيغامهاى روشن به آنها آوردند ، پس خداوند بيدادگر بر ايشان نبود ، لكن ايشان بر خويشتن ستم كردند !
10 -
ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ
پس آنگاه سرانجام كار آنها كه بدى كرده بودند اين بود كه سخنان و نشانيهاى خداى را دروغ پنداشتند و به آن استهزا ( افسوس ) مىكردند !
11 -
اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ .
خداوند ، آفرينش خلق را آغاز مىكند پس از آن آن را در جهان ديگر برمىگرداند ( و زنده مىكند ) و سرانجام همه بسوى او برگردانده مىشوند !
12 -
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ .
و روزى كه رستاخيز به پا شود . كافران و گناهكاران در آن فرومانند و به نوميدى خاموش شوند !
13 -
وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ شُرَكائِهِمْ شُفَعاءُ وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ .
و ايشان را از آنچه شريك خدا مىگفتند شفيع نباشند ! و آنان به شريكان خود در آن روز كافر شوند !
14 -
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ .
و آن روز كه قيامت بر پا شود ، آنان از هم جدا مىشوند و مىپراكندند !
15 -
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ .
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك كردند و در مرغزارها آنان را شاد و خرّم مىدارند .
16 -
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ
امّا آنان كه كافر شدند و سخنان و نشانيها و ديدار آخرت را دروغ گرفتند ، آنان حاضرشدگان در عذابند .
17 -
فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ .
پس ستايش و پاكى خداى راست آن هنگام كه در شبانگاه شويد ، و آنگاه كه در بامداد شويد .
18 -
وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ .
ستايش بسزا مخصوص اوست در آسمانها و زمين و شبانگاه ( هنگام نماز شام ) و هنگام نماز پيشين كه در آن درآئيد .
19 -
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ .
( خدائى كه ) بيرون مىآورد زنده را از مرده ( بچه را از نطفه ) و بيرون مىآورد مرده را از زنده ( روز واپسين كه آدمى مىميرد ) « 1 » و زمين را پس از مرگش زنده مىكند ( در خزان مرگ زمين است و در بهار زنده شدن آن ) و بدينگونه در رستاخيز براى حساب دادن از گور بيرون آورده مىشويد !
هامش
( 1 ) بعضى تفسير كردهاند كه مراد آنست كه نطفه مرده را از مرد زنده بيرون مىآورد ، و برخى گفتهاند كافر را از مؤمن و مؤمن را از كافر بيرون آورد و بعضى گفتهاند مراد بيرون آمدن درخت خرما از هسته و پيدايش هسته از خرما است ! !