تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 15

مساهمون:

ص١٥
موحدان ،
لا تَقُولُوا راعِنا .
و مگوييد « 1 » مر محمد را عليه السّلم راعنا ، تا بهانه نيابند جهودان به گفتن اين سخنان .
وَ قُولُوا انْظُرْنا .
و بگوييد بدل آنكه گفتيدى
راعِنا ،
انْظُرْنا .
اى مهلت ده‌مان ، و گوش دار مر سخنان ما را .
وَ اسْمَعُوا .
ضحّاك گفت : بشنويد كتاب خداى را و آنچه بفرمايدتان پيغامبر خداى ، فرمان‌بردار باشيد .
وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ .
و كافران را از جهودان اندران جهان عذاب دردناك است . آيهء 105
ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ .
نخواهندى كافران از جهودان .
وَ لَا الْمُشْرِكِينَ .
و نه از مشركان مكّه كسى .
أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ .
كه فرو فرستندى فر شما خبرى از خداى شما ، از نبوّت وز اسلام .
وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ .
كلبى و مقاتل گويند : خداى عزّ و جلّ بگزيند مر دين مسلمانى را از بندگان خويش آن را كاو خواهد . و عبد اللّه بن ابى نجيح گويد : و بگزيند خداى مر پيغامبرى خويش را مران را كه خواهد ، محمّد را عليه السّلم . و ابن جريج گفت : بگزيند مر قرآن را مران را كه اهل باشد .
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ .
و خداى عزّ و جلّ ، خداوند منّتى بزرگ است ؛ منّت نهاد فر محمّد و فر امّت او . آيهء 106
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها .
هر آيتى كه منسوخ كنيم ما [ 16 ] مرو را يا دست فاز داريم آيتى را ناسخ كه منسوخ نكنيم ، آيتى بفرستيم بدل آن آيتى كه منسوخ كرده باشيم به از آن ، اى منفعت ناك‌تر از آن و آسان‌تر ، يا به آسانى همچنان ناسخ آن آيتى باشد كه به دو كار كنند ، و منسوخ آن آيتى باشد كه به دو كار نشايدكردن ، يا اگر نكنى روا باشد .
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
خطاب اين آيت گويند مر پيغامبر راست عليه السّلم ، او مراد از آن مران كسهايى را كه به شك بودند اندر منسوخات قرآن . گفت : اى آن‌كس كه به شكى ، ندانى كه خداى فر همه چيزىكه خواست و بخواهد از ناسخ و منسوخ قرآن تواناست .
هامش
( 1 ) . در متن : مگويد .
بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة 15 | محمد روشن / مؤلف مجهول