بازيافتم كه آن را نيز در متن جاى دادم .
نمونهء نهايى چاپى كتاب با انبوهى از فهرستهاى واژگان و نامها و بخش نخست تفسير و بخش دوم ترجمه به همراه پيشگفتار كه فراگيرندهء نمونهوارهايى از متن اثر بود به روز پايانى اسفند 81 به من سپرده شد . به رنج بسيار به يارى همسرم متن چاپ نخست را با چاپ حاضر سنجيدم و شمار صفحههاى واژهنامه و فهرستها و نمونهها را بازجستم و شمارهگذارى كردم ، و اينك حاصل كار را به پيشگاه خوانندگان گرامى ارائه مىنمايم .
نكتهاى گفتنى است ، و آن اينكه من به هنگام چاپ اين متن ارجمند كه نخستين اثر چاپى من پس از انتقال از رشت به تهران بود ، براى عرض ارادت و دلبستگى به مردم فرهنگپژوه زادگاهم ، عبارتى بر سر آغاز كتاب آورده بودم و نوشته بودم : « به نام و ياد گيلان و عزيزان » . چون كتاب منتشر شد و نسختى به آستان استاد شادروان مجتبى مينوى تقديم داشتم از من پرسيدند : شما شعر هم مىگوييد ؟ و من براستى به پاسخ گفتم : به عمرم شعرى نتوانستم بگويم . آنگاه كه استاد اين عبارت را با وزن خواندند ، دريافتم كه اين عبارت شعر هم مىتواند باشد ، و از شگفتيها آنكه جناب آقاى دكتر احمدى هم كه كتاب را پيشتر بررسى كرده بودند در برابر اين عبارت نوشته بودند : شعر از كيست ؟
اينك كه پس از سى و اند سال ، اين تفسير گرانقدر به پايمردى و عنايت جناب آقاى دكتر احمدى رياست سازمان « سمت » با اشتراك « پژوهشگاه علوم انسانى » منتشر مىشود سپاسهاى خود را عرضه مىدارم .
توفيق از اوست . محمد روشن
تهران . ارديبهشت 1382
بخشى از تفسيرى كهن ( فارسى ) — صفحة مقدمه 10
مساهمون: محمد روشن
صمقدمه ١٠