ازرق يا اصفر تلخ طعم و در ثور و جوزا مىرسد و قوت آن تا شش سال مىماند و كفتهاند كه بهترين و مختار آن رومي مائل بسرخي آنست و حكيم على كيلاني شارح قانون نوشته كه فراسيون را حشيشة الكلب و صوف الارض كه عبارت از كراث جبلى است نامند و ماهيت آن را چنانچه از ديسقوريدوس مذكور شد بيان كرده و نوشته كه انواع مىباشد نوع سفيد آن را فراسيون و اين را به عربى صوف الارض و حشيشة الكلب نيز نامند جهت آنكه چون سك بر ان بكذرد بر ان بول كند اين نوع كثير الاستعمال است و نوع ديكر را بلوطى نامند و نوع سوم را اسطاخيس و نواب حكيم معتمد الملوك سيد علوى خان قدس سره نوشتهاند كه كسى كه آن را كراث جبلى دانسته غلط كرده و يحتمل كه آنچه ديسقوريدوس نوشته نباتى باشد كه بهندى اروسه نامند و اروسه در حرف الالف مذكور شد
* طبيعت ان
در دوم كرم و در سوم خشك
* افعال و خواص آن
محلل و جالي و مقطع و مفتح سدهء كبد و طحال و با قوت ترياقيه اعضاء الراس و الاذن و العين قطور عصارهء آن در كوش جهت تنقيهء فضول و تفتيح منافذ آن و ازالهء درد كهنهء آن و در چشم با عسل جهت جلاى آثار سفيدى بسبب حدت قوتى كه دارد و بردن اثر زردى يرقان كه در چشم مانده باشد و جهت جرب و سلاق و دمعه و غشاوه و نزول آب در چشم و ضماد مطبوخ آن با آب جهت انتفاخ اجفان خصوصا با روغن بنفشه و رسانيدن بخار آن به چشم نيز زائل كنندهء زردى يرقان است و چون جرب عين را با ماء الرمان حامض بمالند و بركردانند و عصارهء فراسيون را بران بمالند زائل كرداند و داخل شيافات مقويهء بصر كرده مىشود الفم و الاسنان مضغ برك آن جهت امراض فم و استحكام دندان اعضاء الصدر آشاميدن نيم درم آن با شربت بنفشه و يا با جلاب جهت سرفهء رطب و قروح سينه و رئه و تنقيهء آنها از نفث و مده و نيم درم تا يك درم آن با طبيخ زوفا و روغن بادام شيرين جهت تنقيهء سينه و رئه از اخلاط لزجه عجيب الفعل و با شكر و يا با عسل و يا با انجير جهت ربو و سرفهء بلغمي و ضيق النفس و قطع و قلع فضلات غليظه و آشاميدن حسو معمول از ان و نخالهء كندم كه نخاله را در آب جوش دهند و صاف نموده نيم اوقيه فراسيون خشك كه به وزن پنج درم باشد در ان جوش دهند تا غليظ كردد پس صاف نموده نيم كرم بنوشند جهت سرفهء مفرط عجيب الاثر كه تا هفت روز بياشامند و مطبوخ كل آن با آب و عصارهء تخم تر و تازهء آن با عسل جهت قرحه رئه و با ايرسا چون خشك آن را بياميزند جهت رفع سرفهء مزمن و تنقيهء سينه از فضول و ضماد برك آن با عسل مسكن درد پهلو و ضيق النفس اعضاء الغذاء مفتح سدهء كبد و طحال و سعوط آن جهت يرقان و مضغ برك آن و بلع آب آن جهت اوجاع معده و آشاميدن طبيخ آن و يا عصير آن با روغن كل و يا با زيت جهت درد امعا و تحليل رياح غليظه و بلغم لزج در هر موضع كه باشد و اعظم ادويهء منقيه بدن است از فضول غليظه و براى وجع طحال و بدستور ضماد آن نافع اعضاء النفض آشاميدن آن خصوصا با ايرسا جهت تنقيه رحم و ادرار حيض و تسهيل ولادت و اسقاط جنين و بدستور ضماد و جلوس در طبيخ آن و چون در آب و زيت و يا با آب تنها طبخ دهند و به آن كماد نمايند بر عانهء مردان و زنان جهت رفع اوجاع مثانه حادث از رياح و عسر البول و ضماد برك تازهء آن زير ناف جهت رفع تعقد امعا و وجع آن بغايت نافع و فرزجهء آن با عسل تا هفت روز پى هم جهت اعانت بر حمل سريع الاثر و بالجمله فراسيون دافع جميع رياح غليظه است هر نوعى كه استعمال نمايند شربا و ضمادا و كمادا و وجع كاسر و خاسر و جنين را بسيار مفيد السموم آشاميدن عصارهء برك آن جهت رفع سميت ادويهء قتاله مانند فطر و كشنيز و امثال آنها و ضماد آن جهت كزيدن سك ديوانه الاورام و الجروح و القروح ضماد برك پختهء آن با آب ممزوج با عسل جهت تحليل اورام و تنقيه و جلاى چرك و قروح وسخهء عفنهء كهنهء خبيثه و كوشت فاسد متاكل و قلع داخس و تليين