به ناچارى اتّفاق شود ، تقويت معده به نوش دارو و امثال آن تا يك هفته نموده « 1 » باشند ؛ تا بى غايله و آفت باشد .
ببايد دانست كه آنچه در ميان عوامّ النّاس مقرّر است كه در « اخراج خون به علق ، بيش تر از اخراج از فصد و حجامت احتياط مىبايد نمود » ، اكثر آنها لغو و بى فايدهء محض است ؛ بلكه اجتناب و احتياط از اخراج خون ، به هر نحو كه اتّفاق افتد و نمايند يكسان است . و نهايت احتياط در اين ، به نحوى است كه ذكر يافت قبل از اين .
و استعمال اشياء حارّه بعد از اخراج دم ، ممنوع و مضرّ است ؛ زيرا كه باعث احتراق و فساد است [ و ] از اشياء مبرّده و مرطّبهء قويه زياده از مقدار حاجت نيز ؛ جهت آن كه باعث انتفاء حرارت و تغليظ و انجماد دماند و يا ترطيب آن .
هامش
( 1 ) . ب : مىنموده .