مناسب حال زنان آبستن باشد استعمال نمايند و بعد [ از ] تنقيه ، جهت اصلاح ، حموضات موافقه استعمال نمايند ؛ مانند رُب و يا شربت حصرم و سيب و بِه حامض و فواكه حامضه لعق نمايند . و از سركه در همهء احوال حمل اجتناب نمايند ؛ زيرا كه مسقط جنين است در تأثير .
و اگر خواهش گِل خوردن غالب باشد به حدّى كه ضبط خود نتواند نمود ، بايد كه نشاسته را با اشياء حريفه و مرّه « 1 » مانند فلفل و خردل و اندك ملح سرشته ، اقراص ساخته ، خشك نموده به جاى گِل ، اقراص « 2 » اندك اندك تناول نمايند كه در سقوط خواهش رديئه مؤثّر است و در آوردن اشتهاى صادق سريع الأثر .
و چون زنان حامله را سقوط اشتها عارض گردد ، بايد كه بر خود لازم گيرند اندك رياضتى و مشيى به رفق حقيقى و ترك شيرينىها ؛ خصوص شديد الحلاوة و روغن و اشياء چربِ روغن دار ؛ خصوص كه روغن آنها بسيار باشد . و تناول اندك زراوندى قبل از طعام و بعد از آن باعث افاقهء شهوت است . و ضماد معده به سَفَرجل و سنبلُ الطيب و قَصَبُ الذَريره و بَنج « 3 » با شراب ريحانى عتيق و يا با عرق دارچينى ، باعث افاقهء شهوت است . و همچنين هر دواى مقوّى كه با حرارت لطيفه و قوّت قابضه باشد .
و چون خارش و جوشش در اندرون و يا بيرون فرج ايشان ظاهر گردد ، گِل سرشوى كه گِل سفيد چربى است و معروف است ، بالعاب خطمى سوده طِلا نمايند بر محلّ مخصوص و يا با دوغ سوده و يا با آب برگ عنب الثعلب و يا آب برگ كاسنى و در « 4 » آب هندوانه و يا در آب برگ كاسنى حل نموده حامله را در آن بنشانند و ظاهر و باطن فرج او را بدين دوا ضماد نمايند ، اغلب كه از اين تدبير زائل گردد و اگر از اين تدبير « 5 » زائل نگردد ، اگر مناسب دانند در باطن ران آن محاجم و يا زلو بچسبانند و قدرى خون بگيرند و امّا تنقيهء خون از نفس عضو جايز نيست .
هامش
( 1 ) . ب : مزه .
( 2 ) . الف و ب : ( اقراص گل ) آمده اما به نظر مىرسد صحيح چنين باشد ( گِل ، اقراص ) .
( 3 ) . ب : بنك .
( 4 ) . ب : و يا در .
( 5 ) . ب : تدابير .