بدانكه زنان حامله را لازم و واجب است احتراز و اجتناب نمودن از فصد و حجامت و اسهال و قى مگر نزد ضرورت شديده . و در آن وقت نيز بايد كه مبالغه به فصد و حجامت و مسهلات قويه ننمايند و به قدر ضرور به ملينات اكتفا نمايند .
و نيز اجتناب نمايند از فرح شديد و اصوات هائله و استشمام روايح قويه و اطعمهء كثيره به يك دفعه و از كثرت جماع ؛ خصوص در اوائل حمل و اواخر ؛ به تخصيص زنانى كه اوّلين حمل ايشان باشد و از تناول سركه و اشياء مزلقهء مرخيه « 1 » و شديد الحرارة و البرودة نيز و از حركات متعبه و رياضات شاقّه و جوع و امتلاء و تُخمه و هيضه و برداشتن اشياء ثقيله و دويدن و كوبيدن اشياء به سرعت و قوّت كه حركت بسيار به جنين رسد .
و از آشاميدن آب بسيار سرد و بسيار گرم و يخ و برف و تگرگ و اشياء حريفهء حادّهء قويه و امثال اينها . و طفلى را بر شكم خود ننشانند و بار سنگينى بر شكم و يا پشت و پهلو برندارند . و بالجملة از هر چه مزعزِع و محرِّك جنين و باعث اسقاط آن به سرعت باشد حرام و ممنوع است ارتكاب آن .
و بدان كه فصد و حجامت و قى و اسهال و غيرها از امور مذكوره هرچند حوامل را در جميع ايام حمل مضرّ و ممنوع است ؛ و ليكن قبل از ماه چهارم و بعد از ماه هفتم شديد المنع است ؛ به تخصيص ماه اوّل تا گذشتن بيست روز . و تأكيد زياده در هفتهء اوّل و تا سه روز از علوق گذشته .
و منع « 2 » از فصد :
جهت آن است كه اعضاء رئيسه را به جهت تحليل و دفع روح با خون ، ضعيف مىگرداند و وهن در قوا و مزاج مىنمايد و اين ، باعث « 3 » ضعف و تحريك جنين است از موضع خود در اكثر ؛ خصوص در ايامى كه تعلّق آن به رحم قوى نباشد و اين ايام تا سه ماه است و بعد از هفتم تا هنگام ولادت ؛ زيرا كه در اوائل به سبب خامى و ضعف ، تعلّق آن به
هامش
( 1 ) . ب : مزلقه و مرخيه .
( 2 ) . ب : و بدانكه منع .
( 3 ) . ب : و اين امر باعث .