نيز از جماع با زن صغيرهء غير بالغه ؛ به سبب كثرت اضطراب و تشويش و عدم ميل و رغبت ايشان به جماع .
و نيز از زنان حايض ؛ به سبب تنفّر نفوس و قذارت مكان .
و نيز از زنى كه عادى به جماع بوده و مدّتى ترك بالمَرّه كرده ؛ به سبب كثرت فضول محتقنهء فاسدهء متعفّنهء در رحم آن .
نيز از مريضه « 1 » ؛ به سبب تنفّر نفس ؛ خصوصا با آن كه بد بو و قذِر باشد .
نيز از قبيح المنظر ؛ به سبب استكراه نفس و عدم ميل و رغبت به سوى او .
نيز از زن بكر ؛ به سبب اضطراب و سيلان خون بكارت و احتياج به زيادتى حركت و توجّه طبيعت كه همهء اينها موجب ضعف شهوت و قوا و ارواح است ؛ به ادلّه [ اى ] كه ذكر يافت .
جماعِ با محبوبِ مرغوب با كمال شوق و رغبت ، با وجود كثرت استفراغ منى ، باعث فرح و سرور و قلت ضعف است ؛ به جهت آن كه طبيعت به سبب كمال ميل و رغبتى كه دارد [ و ] از لذّت آن خوش است ، توليد منى را زياده مىنمايد .
آدابِ أشكال جماع « 2 »
و بدان كه افضل و بهترينِ أشكال جماع آن است كه مرد بالاى زن ميان دو ران او بر سر پا نشسته باشد و زن خوابيده بر پشت فى الجمله به هيأت نشسته و دو ران زن برداشته و بر ران خود گذاشته كه فمِ رحمْ بالا و قعر آن پايين باشد ؛ زيرا كه اين هيأت باعث سهولت خروج منى و كمال ايلاج قضيب است در فرج به راستى ؛ و ليكن بعد از ملاعبت و حكّ و خارش فرج به سر قضيب از جانب اعلاى آن ؛ به جهت آن كه در آن موضع ، اعصاب بسياراند و حسّ آن اقوا و مالش پستان او ؛ خصوص زير آن ؛ به جهت مشاركت آن با رحم .
هامش
( 1 ) . الف : مراضيه .
( 2 ) . الف : ( آداب اشكال جماع ) در حاشيه آمده . ب : حذف شده .