تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميزان الطب ( فارسى ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤

مُنْدَمل :

زخمى كه گوشت برآورده و التيام پيدا كرده باشد .

مُنْصَبَغ :

رنگين شده

مُنْصَبّ :

محل ريزش

مُنْضِج :

دارويى است كه خلط را مىپزاند و براى دفع آماده مىسازد .

مِنْقاش :

وسيله‌اى كه با آن موى بدن را مىكنند ، موى چينه .

مُنْقلع :

كنده شده

مُنَقِّيات :

داروهايى كه بدن را از فضولات پاك مىكنند .

مُنَقّى :

تنقيه كننده

مُنَوِّم :

دارويى كه خواب‌آور است .

مورسرج :

معرّب سرِ مور است

مُوزه :

چكمه

مُوق :

به ماق مراجعه شود .

مَهْما امْكن :

تا جايى كه امكان دارد ، تا حدى كه ممكن است .

مُيَبّس :

خشك كننده

مَؤُوف :

آسيب ديده .

ن

ناصع :

خالص

ناصور :

زخمى است كه سر باز كرده باشد و چرك از آن خارج شود .

نافض :

لرزه

نَتِن :

بدبو

نَتْن :

بوى بد

نحافت :

ضعف ، لاغرى

نداوت :

ترى ، نمناكى