بسرشند و بر شكم طلاء نمايند .
فايده : استسقاى طبلى چون مزمن شود ، صلابت بيفزايد ؛ اما بر مريض بهبود روى نمايد و به جز بر آمدگى شكم مكروهى نباشد ، مسمّا مىگردد به حَبَن ؛ در اين وقت چيزهاى مليّن ضماد نمايند و چون صلابت نرم شود ، بابونه و اكليل الملك و مرزنگوش و سعتر و تخم سُداب و جُندبيدستر و خاكستر طرفا و نطرون كوفته و بيخته به آب سُداب و بول شتر آميخته ، بر شكم ضماد نمايند تا تحليل كند . و هر گاه در استسقاء دوا سود ندهد ، داغ دهند پنج جاى : يكى بر فم معده ؛ دوم بر جگر ؛ سوم بر سپرز ؛ چهارم بر قعر معده ؛ پنجم بالاى ناف . اگر مريض قوى بود ، يكبارگى دهند و الّا بتفاريق .
ميزان الطب ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: نصيرى
ص١٤٠