يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ
« 1 » . پس موسى و عيسى به ظهور محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بشارت دادند چنان كه پيامبران به ظهور يك ديگر بشارت مىدادند تا آنكه دوران محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيد .
پس چون دوران پيامبرى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سپرى گشت و روزگارش پايان گرفت خداوند تبارك و تعالى به او وحى كرد كه : اى محمّد ! دوران پيامبرى تو سپرى گشته روزگارت پايان يافته است پس علم ، ايمان ، اسم اكبر ، ميراث علم و نشانههاى دانش پيامبرى را در ميان خاندانت نزد على بن ابى طالب عليه السّلام به وديعت بگذار كه من علم ، ايمان ، اسم اكبر ، ميراث علم و نشانههاى دانش پيامبرى را هرگز از نسل تو نگسلم ، چنان كه از خاندان پيامبرانى كه ميان تو و پدرت آدم عليه السّلام بودند نگسليدم ، و اين فرمودهء پروردگار است كه :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ * ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
« 2 » .
و همانا خداوند تبارك و تعالى علم را جهل قرار نداده است و كار خود را به هيچ يك از خلايقش واننهاده است ، نه به فرشتهء مقرّب و نه به پيامبر مرسل ، ليكن فرستادهاى از فرشتگانش را فرو فرستاده و به او فرموده كه چنين و چنان بگو و به آنها آنچه را دوست داشت دستور داد و از آنچه ناخوش مىداشت بازشان داشت و امر خلق خود را از روى علم و دانش بديشان قصّه كرد ، در حالى كه خود آن را مىدانست و آن را به پيامبران و برگزيدگان خود اعم از پيامبران و برادران و نسلى كه از يك ديگر بودند بياموخت ، و اين است فرمودهء پروردگار كه : . . .
فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً
« 3 » . اما كتاب ، همان نبوّت است ، و حكمت همان پيامبران حكيم از برگزيدگان ،
هامش
( 1 ) « و به فرستادهاى كه پس از من مىآيد و نام او « احمد » است بشارتگرم » ( سورهء صف / آيهء 6 ) .
( 2 ) « به يقين ، خداوند ، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است .
فرزندانى كه بعضى از آنان از [ نسل ] بعضى ديگرند ، و خداوند شنواى داناست » ( سورهء آل عمران / آيهء 33 و 34 ) .
( 3 ) « ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم ، و به آنان ملكى بزرگ بخشيديم » ( سورهء نساء / آيهء 54 ) .