پروردگار كه : . . .
وَ ما قَوْمُ لُوطٍ مِنْكُمْ بِبَعِيدٍ
« 1 » ،
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي
. . . « 2 » ،
وَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
. . . « 3 » ، و ميان هر دو پيامبر ده پيغمبر ، نه پيغمبر و هشت پيغمبر آمدند كه همه پيامبر بودند ، و براى هر پيامبر همان شيوهاى بود كه براى نوح و آدم و هود و صالح و شعيب و ابراهيم عليه السّلام تا روزگار به يوسف بن يعقوب رسيد ، و پس از يوسف در اسباط مقرر شد كه برادران او بودند تا روزگار به موسى عليه السّلام رسيد ، و ميان يوسف و موسى نيز پيامبرانى بودند ، و خداوند موسى و هارون را به سوى فرعون و هامان و قارون گسيل داشت ، و سپس پيامبرانى پياپى بفرستاد :
. . . كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ
. . . « 4 » .
و بنى اسرائيل پيامبران را مىكشتند و اين در حالى بود كه دو پيامبر ديگر ايستاده منتظر كشته شدن بودند ، و دو پيامبر را مىكشتند در حالى كه چهار پيامبر ديگر ايستاده بودند تا آنكه چه بسا در يك روز هفتاد پيامبر را مىكشتند و بازار كشتار آنها تا پايان روز برقرار بود . پس چون تورات به موسى نازل شد به محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مژده داد و ميان يوسف و موسى پيامبرانى بودند و جانشين موسى عليه السّلام يوشع بن نون بود و او همان جوانمردى است كه خداوند در كتابش از او نام برده است ، و پيامبران به آمدن محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مژده مىدادند تا آنكه خداوند تبارك و تعالى مسيح عيسى بن مريم را برانگيخت و او نيز به ظهور محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مژده داد ، و اين همان سخن پروردگار است كه :
. . . يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ
. . . « 5 » ،
وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ
هامش
( 1 ) « قوم لوط از ميان شما چندان دور نيست » ( سورهء هود / آيهء 89 ) .
( 2 ) « پس لوط به او ايمان آورد و [ ابراهيم ] گفت : « من به سوى پروردگار خود روى مىآورم » ( سورهء عنكبوت / آيهء 26 ) .
( 3 ) « و [ ياد كن ] ابراهيم را چون به قوم خويش گفت : خدا را بپرستيد و از او پروا بداريد ؛ اگر بدانيد اين [ كار ] براى شما بهترين است » ( سورهء عنكبوت / آيهء 16 ) .
( 4 ) « هر بار براى [ هدايت ] امتى پيامبرش آمد ، او را تكذيب كردند ؛ پس [ ما امتهاى سركش را ] يكى پس از ديگرى آورديم و آنها را مايهء عبرت [ و زبانزد مردم ] گردانيديم » ( سورهء مؤمنون / آيهء 44 ) .
( 5 ) . [ نام ] او را نزد خود ، در تورات و انجيل نوشته مىيابند ، آنان را به كار پسنديده فرمان مىدهد و از كار ناپسند باز مىدارد » ( سورهء اعراف / آيهء 157 ) .