و حضرت به راه خود رفت و پس از آن فرمود : اى مرازم ! اين بهتر است يا آنچه تو گفتى ؟
عرض كردم : قربانت گردم اين بهتر است . امام عليه السّلام فرمود : اى بسا كه آدمى از ذلّت كوچكى برآيد و به ذلّت بزرگترى گرفتار آيد .
رفتار امام صادق عليه السّلام با غلام خويش
[ 50 ] حفص بن ابو عايشه مىگويد : امام صادق عليه السّلام يكى از غلامانش را به دنبال كارى فرستاد و او دير كرد . امام صادق عليه السّلام به دنبالش بيرون رفت و او را خوابيده يافت ، پس حضرت نزديك سر او نشست و بادش زد تا بيدار شد ، چون بيدار شد امام عليه السّلام به او فرمود :
فلانى ! به خدا حق ندارى هم شب بخوابى هم روز ، شبت از آن توست و روزت از آن ما .
يك توصيهء مهمّ به فرزندان اهل بيت عليهم السّلام
[ 51 ] ابو على مىگويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : در ميان مردم ظاهر ما را بر خلاف باطنمان و باطنمان را بر خلاف ظاهرمان جلوه ندهيد ، و شما را در مذهب خود همين بس كه هر چه ما مىگوييم بگوييد و از هر آنچه ما خاموشى مىگزينيم خاموشى بگزينيد . شما ديدهايد كه خداوند عزّ و جلّ در مخالفت ما خيرى را براى احدى مقرّر نفرموده است ، همانا خداوند مىفرمايد :
فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
« 1 »
حديث پزشك
[ 52 ] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : موسى عليه السّلام عرض كرد : پروردگارا ! درد از كجاست ؟
فرمود : از جانب من ، عرض كرد : درمان از كجاست ؟ فرمود : از من . عرض كرد : پس بندگانت را با پزشك چه كار ؟ فرمود : تا بدان دلخوش شوند ؛ و از همان روز ، معالج ،
هامش
( 1 ) « پس كسانى كه از فرمان او تمرّد مىكنند بترسند كه مبادا بلايى بديشان رسد يا به عذابى دردناك گرفتار شوند » ( سورهء نور / آيهء 63 ) .