[ 2475 ]
رقعا :
اسم عربى خمان صغير است و گويند سرخس است .
[ 2476 ]
رقاقس :
لغت بربرى است و گويند جفت آفريد است و بعضى اسم خصية الثعلب دانستهاند .
[ 2477 ]
رقون و رقان :
حنا است .
[ 2478 ]
رقعه :
به عربى شامل جميع ادويهاى است كه خوردن او جهت شكستگى استخوان ، مفيد باشد و مصطلح از آن ، بيخى است صلب و زرد رنگ و سرد و خشك و دو مثقال او با زردهء تخم [ مرغ ] نيم برشت ، جهت ضربه و سقطه و ريزه شدن استخوان ، نافع است و بايد سه روز متوالى تناول نمايد .
[ 2479 ]
رقع يمانى :
گويند درختى است به قدر درخت گردكان و برگش مثل برگ درخت چنار و ثمرش شبيه به انجير و به قدر انار و دانه ثمرش مانند دانهء انجير و با شيرينى و مأكول است . مؤلف « تذكره » گويد كه : او را در مصر ، انجير فرنگى نامند . نباتش زياده بر دو ذرع مىباشد و برگش بسيار سطبر و خشن و پهن و دايم سبز و چون برگش را در زمين غرس كنند ، مىرويد و ثمرش از برگ بيرون مىآيد و به قدر خيارى كوچك مىشود و با شيرينى و شير او مثل شير انجير و دانهاش به طعم انجير است . از اين صفات ، ظاهر مىگردد كه انجير بغدادى باشد و در لار و گرمسيرات و در مازندران موجود است .
در دوّم ، گرم و خشك و قاطع بلغم و جالى قصبهء ريه و صوت و شير او جهت قوبا [ و آثار ] و تحليل اورام بارده و سقوط بواسير ، نافع و ساير اجزاى او جهت وثى و جبر كسر ، شرباً مفيد .
قدر شربت از تخم و ريشهء او سه درهم و مضرّ معده و مصلحش كتيرا و طبيخ او مقىّء بلغم و اخلاط غليظه و ضماد برگش جهت التيام جراحات نافع است .
[ 2480 ]
ركبه :
صدف بواسير است .
[ 2481 ]
ركف :
بخور مريم است .
[ 2482 ]
ركتچندن :
اسم هندى صندل احمر است .
[ 2483 ]
رك :
اسم هندى درخت نيم است .
[ 2484 ]
رمان :
به فارسى انار گويند و اقسام مىباشد :
شيرين بىدانه را كه امليسى نامند ، لطيفتر از ساير و سرد به اعتدال و در اوّل تر و با