[ 1043 ]
بَنُك :
اسم فارسى قنّب است و به هندى خار مغيلان را به اين اسم نامند .
[ 1044 ]
پنيركى بستانى :
اسم فارسى ملوخيا است .
[ 1045 ]
بنكو :
به شيرازى بزرقطونا است .
[ 1046 ]
بنهى :
اسم هندى او سپيد است .
[ 1047 ]
بنكره :
به هندى حضض است .
[ 1048 ]
پندرى :
به هندى ساق است .
[ 1049 ]
پنپروجن :
به هندى طباشير است .
[ 1050 ]
پند تيكر :
به هندى اسارون است .
[ 1051 ]
بُوزِيدان :
بيخى است سفيد و اطول از انگشتى و صلب و مصمت و با خشونت و به عربى ، مستعجل نامند و آن ، نوعى از مستعجل است و فرق ميان دو نوع آن ، خطوط كثيرهء بوزيدان است ؛ به خلاف مستعجل كه عديم الخطوط است . و گويند لعبهء بربرى است و فرق ميان هر دو ، حلاوت بوزيدان است و لعبه ، گره دار ، شبيه به سورنجان است .
در آخرِ دوّم ، گرم و خشك و با رطوبت فضليه و مبهى و محرِّك جماع و بالخاصية ، مسهل زرداب و ملطّف و ترياق سموم بارده و مسمِّن و مفتّح سدهء جگر و سپرز و منقّى معده و عصب و مسقط جنين و جهت استسقاء و رفع كرم معده و اذابهء اخلاط غليظه و درد مفاصل و نقرس و با قردمانا جهت بواسير ، نافع .
مضر انثيان و مصلحش عسل و خردل و قدر شربتش تا يك مثقال و نيم و بدلش دو وزن او بهمن سفيد و گويند به وزنش وج و در ترياقيت ، نيم وزن او زرنباد و زراوند طويل است .
[ 1052 ]
پَوش دَرْبَندى :
قرصى است متخلخل كه از نباتى ترتيب مىدهند و آن ، به قدر شجرى ، برگش مثل برگ حنا و تخمش مدور و از شاهدانه كوچكتر و مايل به زردى .
در دوّم ، سرد و رادع و مليّن و طلاى او جهت اورام حارّه و تحليل و منع زيادتى آن و اوجاع حارّه و نقرس و رمد و صداع ، نافع .
بدلش شياف ماميثا و حضض .
[ 1053 ]
بُوِنيُون :
به يونانى نباتى است ساقش به قدر انگشت و برگش شبيه به برگ كرفس و لطيفتر از آن و گلش شبيه به گل شبت و تخمش ريزه و خوشبو .
در دوّم ، گرم و خشك و تند و جالى و مفتّح و محلّل رياح و مغص و مدرّ بول و مسقط