سيّارات را چند نام است : آفتاب ، خورشيد ، شيد ، هور ، مهر - زحل ، كيوان - مشترى ، اورمزد ، هرمز و برجيس - مرّيخ ، بهرام - زهره ، ناهيد - عطارد ، تير - قمر ، مانگ . و ستارگان را جمله اختران ، درخشندگان و افروزندگان گويند .
اكنون فهرست ياد كنيم به حرف تهجّى . / 309 /
الف : مرغوا ، مروا ، نيا ، مينا ، خوا ، و الا ، خارا ، كانا ، زيبا ، تمرا ، كيارا .
البا : شيب ، آسيب ، ناب ، تاب .
التا : زفت ، الچخت ، نخوت ، سنگپشت ، خارپشت ، تبست ، پست ، كفت ، فرتوت ، گست .
الجيم : آخشيج ، شكنج ، آكج ، آگنج ، الفنج ، سپنج ، ارج ، اوج ، تاراج .
الخا : لاخ ، ناچخ ، كاخ .
الدال : اروند ، نوند ، نبرد ، گرد ، جغد ، ژند ، زند ، حاجتمند ، نژند . « 1 »
الذال : شنبليذ ، نويذ .
الراء : فر ، تير ، [ وير ] ، تكاور ، ستور ، پيكر ، كديور ، پرندآور ، اختر ، بهار ، نهاز ، فرخار ، باختر ، خاور ، آغار ، آزور ، شور ، تندر ، شدكار ، كيفر ، كنار ، زاستر ، كشور ، افسر ، زيور ، خواليگر ، دوپيكر ، فياور .
الزاء : مرز ، گرز ، ژاژ ، گراز ، خرزه ، كوز ، ويژه ، شرزه ، نغز ، نايژه ، كواژه .
السين : سندروس ، چاپلوس ، هراس .
الشين : درفش ، پژوهش ، پوزش ، درخش ، نيايش ، پرخاش ، رامش ، گش ، وش ، كاهش ، نيارش ، خروش ، سروش .
الغين : آمرغ ، راغ ، يوغ ، فغ ، فروغ .
الفا : ژرف ، شكاف ، نوف ، شنگرف .
الكاف : اورنگ ، مجرگ كلك ، كنارنگ ، نهنگ ، اشك ، آژنگ ، مغاك ، رنگ ، آذرنگ ، سوك ، نشك ، ريدك ، سترگ ، شرنگ ، نوك ، خباك ، نيرنگ ، كاواك ، شتاك ، خنك ، آهنگ .
اللام : نهال ، يال ، هال ، همال ، بال ، نال ، كوپال ، لال ، بيافيل ، بيغوله ، / 310 / هيكل ، ژاله ،
هامش
( 1 ) . در دنبالهاش آمده است : گزند ، ارجمند ، ترفند كه در متن معنايى براى آنها نيامده است .