فصل سوم از مقالت دهم « 1 » در معانى الفاظ پهلوى « 2 »
« 3 » بدان كه اين فصلى است لطيف . در همهء دفترهاى فارسى ( اين ) لفظها بيايد كه بدين حاجت افتد و ما در اينجا ياد كنيم آن را ( و معانى آن را به اقبال مخدوم ولى نعمت امير اسفهسالار كبير مقبل بهاء الدولة و الدين عزّ الاسلام و المسلمين اختيار الملوك و السّلاطين سيّد الامراء زين الحاج و الحرمين محمد بن روزبهان ادام اللّه اقباله . ترتيب آن به حروف الهجا نهاده آمد . ) « 4 »
و ابتدا كنيم به چند نام خداى عزّ و جل خارج از حروف تهجّى و هو اسمه : خداى ، يزدان ، خديو ، دادار ، دادفرما ، داور ، دادگر ، گرگر ، گروگر ، پيروزگر ، كردگار ، كامگار ، توانا ، پروردگار ، مهربان ، بخشاينده ، بخشايشگر ، رهنماى .
آسمان را چند نام است : آسمان ، سپهر ، چرخ گوژپشت ، گردون ، گردنده .
هامش
( 1 ) . اين فصل در نسخهء « ك » نيست .
( 2 ) . م : عنوان فصل ندارد و در آن آمده است « الفاظ لغت مشتركه و غيره كه مستعمل است » .
( 3 ) . از اينجا تا سطر دوم صفحهء 312 در « م » نيست و از نسخهء مركزى دانشگاه با توجه به نسخهء كتابخانهء ملى ملك نقل شد . از آوردن نسخهء بدل كلمات كه غالبا مغلوط و بىنقطه است خوددارى و متن منحصرا با استفاده از برهان قاطع ، صحاح الفرس ، مجمع الفرس ، و لغت فرس تا حد توانايى تصحيح شد .
( 4 ) . مأخوذ از نسخهء ملك و در هيچيك از نسخ ديگر اين چند سطر نيست .