تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى ) — صفحة 140

مساهمون:

ص١٤٠
و اگر با نمك خورند آب دويدن از دهان باز دارد ، و معده را قوى كند . و اگر بكوبند و بر آماس نهند كه از خون باشد سود دارد . و اگر مرغى بكشند و شكمش به كاشنى بياگنند و بريان كرده بخورند خون از شكم باز ايستد و تب را ببرد . ( تخم ) : و اگر تخم كاشنى در قدح نبيذ افگنند و نبيذ از آن خورند مست نشوند . و اگر بكوبند و به گلاب بر پيشانى طلا كنند درد سر ببرد و خواب خوش آرد . « 1 » اگر آب كاشنى با كافور اندر بينى افگنند درد شقيقه ببرد و خواب خوش آرد .

كرفس

محمد زكريا گويد هركه به تابستان كرفس خورده باشد اگر كژدم او را بگزد هلاك شود . و همچنين هركه به تابستان به ناشتا خورده باشد در آن روز زخم كژدم او را هلاك كند . / 160 / و اگر در زمستان خورند بلغم ببرد و معده قوى كند و بوى دهان خوش كند و بادها بشكند . امّا مصروع را زيان دارد ، و او را نبايد داد البتّه . اگر تخم او با نمك بريق « 2 » خورند مست نشود . « 3 » ( اگر با انگبين بياميزند و بر قضيب مالند جماع را لذت دهد و قضيب سخت كند . و تخم او چون با شكر بخورند سدّه‌ها را بگشايد و جگر قوى كند . و اگر تخم او را بجوشانند و آبش بخورند آماس شكم را و قولنج را و تب چهارم را ببرد و سود دارد . و اگر تخم او را كوبند و با انگبين معجون كنند و بخورند ريگ از مثانه و زهار پاك كند و سردى ببرد و طبع نرم كند . آب : اگر آب كرفس با روغن گل در گرمابه بر خود مالند گر ببرد . و آب او چون با شكر بخورند سدّه‌ها بگشايد ، و اللّه اعلم .
هامش
( 1 ) . ازينجا تا خاصيت آب كرفس از نسخهء پ 161 افتاده است . ( 2 ) . م : مربق ( بريق : درخشندگى ) . ( 3 ) . از اينجا تا سطر 13 صفحهء بعد از نسخهء ك افتاده است و از روى نسخهء « م » نقل مىشود .