شيرين از هر يكى پنج درم ، رب سوسن دو درم ، صندل سپيد دو درم ، كافور نيم درم ، زعفران دو دانگ ، جمله را به لعاب اسبغول بسرشند و اقراص كنند ، هر يكى دو درم و اگر طبع گشاده شود و خواهند كه باز دارند قرص طباشير دهند ، بدين صفت : « 1 » بگيرند طباشير و گل سرخ و سماق پاك كرده و زرشك « 2 » پاك كرده از هر يكى يك درم تخم حماض و تخم خرفه از هر يكى دو درم سنگ « 3 » و نيم . سك بغدادى « 4 » يك درم ، گلنار دو درم ، صمغ عربى و گل ارمنى و نشاسته « 5 » بريان كرده از هر يكى دو درم ، شربتى دو درم با شراب آبى يا با پست جو بدهند روز هفتم كه روز بحران بود جز شربتى سبك ندهند يا خود هيچ ندهند و به خويشتن باز گذارند و تا مدّت چهارده روز يا تا بيست روز هم « 6 » بر اين علاج بگذارند « 7 » و اگر خواب نيايد اين تطوّل به كار دارند .
صفت آن : بنفشه و گل سرخ و خشخاش و بابونه و تراشهء كدو و تخم كوك نيم كوفته كرده و كشك جو در آب بپزند ، چنان كه رسم است و به كار دارند و شير كه بر سر دوشند با شير زنان بايد يا شير بز و شير بز سودمندتر از آن بود و تا قوّت قوى نبود شير بز نشايد دوشيدن و چون خواهند كه غذا دهند نخست كشكاب سبز « 8 » دهند يا كوكنار
هامش
( 1 ) . ب : « صفت » ندارد .
( 2 ) . الف : زرك .
( 3 ) . ب : « سنگ » ندارد .
( 4 ) . الف : « بغدادى » ندارد .
( 5 ) . ب : بسباسه .
( 6 ) . ب : « هم » ندارد .
( 7 ) . ب : نگذارند .
( 8 ) . الف : ستبز .