و گساريدن او « 1 » ظاهر نباشد .
اندر علاج اين تب شربتهاى پزانيده و لطيفكننده نتوان داد و اندر آن « 2 » دليرى نشايد كرد كه بيم باشد كه مادّه لطيف گردد و به دماغ برآيد و سرسام تولّد كند خاصّه اگر صداع مىباشد از گلشكر و سكنگبين نشايد درگذشت و اگر دماغ قوى باشد استفراغ به شحم حنظل بايد كرد و از پس استفراغ ماء الاصول « 3 » دهند .
تب ربع
، روز نوبت از طعام و « 4 » شراب باز بايد داشت خاصّه از آب سرد و قى فرمودن اندر ابتداى تب « 5 » صواب بود و آن « 6 » روز كه تب باشد هيچ غذا ندهند و روز ديگر كه تب نباشد شوربا فرمايند به گوشت مرغ يا گوشت پخته تندرست يا شبث و نخود و روز ديگر كه فرداى تب خواهد بود بر نخود آبى بىحيوان « 7 » اقتصار « 8 » كنند به روغن گاو يا به روغن شير خشت كار « 9 » بگذارند [ الف - 37 ] يا نيمروزى « 10 » ديگر چون زيره « 11 » يا به شيره بادام مغز و نخود كوفته در وى كرده و عسل يا شكر چاشنى داده روز نوبت اگر چاره نباشد
هامش
( 1 ) . ب : « او » ندارد .
( 2 ) . ب : اندرين .
( 3 ) . ب : ماء الصول .
( 4 ) . ب : و از .
( 5 ) . ب : « تب » ندارد .
( 6 ) . ب : از .
( 7 ) . ب : نخود آبى بىحيوان .
( 8 ) . ب : اختصار .
( 9 ) . ب : گاو .
( 10 ) . ب : باعودى .
( 11 ) . الف : زير .