تب غبّ خالصه
. اين تبى است كه يك روز گيرد و يك روز نگيرد « 1 » و مدّت نوبت « 2 » هفت ساعت و بيشتر از دوازده ساعت « 3 » و آنچه از دوازده ساعت درگذرد بدان اندازه از غبّ خالصه دور باشد و اگر تدبير صواب رود « 4 » هفت نوبت پيش نپايد و باشد كه به چهار نوبت بگذرد و سرما كه اندر آغاز اين تب بود زود ساكن گردد و اگر نيك لرزاند . « 5 »
علاج : سكنگبين سرد كرده دهند يا شراب غوره يا شراب ريواج يا شراب ترشى ترنج « 6 » يا شراب آلو روز تب بر آن حال كه خواهند لرزانيد . « 7 » شربت سكنگبين به آب نيم گرم دهند و تكلّف كنند تا مگر چيزى از صفرا به قى برآيد و اگر نخواهند كه قى كند آب گرم تنها خورد تا « 8 » رطوبت بگذرد « 9 » و به زير فرود آرد و سرما زودتر « 10 » ساكن شود و تب « 11 » كوتاه گردد و چون تب گساريده « 12 » شود اندكى كشكاب تنك « 13 » دهند با شكر و آنروز كه تب نباشد آب انار با شحم فشرده « 14 »
هامش
( 1 ) . ب : بگذرد .
( 2 ) . ب : نوبت او .
( 3 ) . الف : « و بيشتر از دوازده ساعت » ندارد .
( 4 ) . ب : روز .
( 5 ) . ب : گذراند .
( 6 ) . ب : « شراب غوره . . . ترشى ترنج » ندارد .
( 7 ) . ب : لرزانيدن .
( 8 ) . ب : با .
( 9 ) . ب : بگذارد .
( 10 ) . ب : سرمازدهتر .
( 11 ) . ب : تبها .
( 12 ) . ب : كسارند .
( 13 ) . ب : نيك .
( 14 ) . ب : فساده .