قصبّ الذريره و فقاح الاذفر و علك البطم و مقل ازرق « 1 » از هر يكى دو درم و نيم ، مر « 2 » چهار درم ، انگبين مصفّى شانزده درم ، مقل را به شراب ريحانى « 3 » حل كنند و مويز « 4 » به شراب تر كنند و بكوبند و همه را بسرشند . شربت « 5 » يك مثقال با شراب زوفا از جهت معده و جگر و سپرز به « 6 » آب گرم خورند و در بعضى از نسخهها دار شيشعان بيست درم « 7 » و علك البطم چهار درم است .
صفت لعوق غاريقون :
ربّ سوسن و پرسياوشان از هر يكى هفت درم ، تخم باديان و فراسيون و زوفاى خشك و غاريقون از هر يكى سه درم ، ميعه « 8 » تر و صمغ البطم اندر ميپخته حل كنند و داروها بدان بسرشند پس به انگبين شربت يك درم تا يك مثقال .
صفت لعوق تخم كتّان :
بگيرند « 9 » تخم كتان بريان كرده يك جزو ، كندر نيم جزو ، زيره « 10 » و قردمانا از هر يكى ربع جزو « 11 » به انگبين مصفّى بسرشند ، شربت يك كفچه از معجون چهار مثقال باشد « 12 » بامداد
هامش
( 1 ) . ب : « از هر يكى يك درم . . . ازرق » ندارد .
( 2 ) . ب : « مر » ندارد .
( 3 ) . ب : ريحان .
( 4 ) . ب : مويز را هم .
( 5 ) . ب : « شربت » ندارد .
( 6 ) . ب : با .
( 7 ) . الف : دار شيشعان نيست .
( 8 ) . ب : مپه .
( 9 ) . الف : « تخم كتان بگيرند » ندارد .
( 10 ) . ب : زير .
( 11 ) . ب : جزوى .
( 12 ) . ب : « يك كفچه . . . باشد » ندارد .