و شبانگاه يك كفچه .
صفت لعوق كرنب :
بگيرند برگ كرنب « 1 » و بپزند و نيك به دست بمالند و بفشارند و بپالايند به كرباس و قدر « 2 » آن عسل برنهند و به قوام آرند .
صفت حبّ السّعال كه بلغم غليظ را برآرد :
ربّ سوسن و تخم باديان و تخم كرفس و پرسياوشان و غافت و غاريقون از هر يكى يك درم ، مغز بادام تلخ پنج درم ، فانيد هفت درم . « 3 »
نسخه ديگر : ربّ سوسن و فلفل و تخم « 4 » باديان از هر يكى پنج درم ، فانيد نيم قدر « 5 » همه ، وقت خواب اندر دهان نهند و انجير خشك و مغز جوز خداوند سعال كهن را نافع بود .
صفت « 6 » خون برآمدن به سرفه
، گل ارمنى اندر عصارهء برگ لسان الحمل مىدهند و در حال كه خون آمدن « 7 » آغاز كند رگ زنند و دو درم لحم « 8 » لسان الحمل سوده اندر عصارهء برگ بادروج يا اندر
هامش
( 1 ) . الف : گرم .
( 2 ) . ب : و به وزن .
( 3 ) . در نسخه ب چنين آمده است : « صفت حب السعال كه بلغم غليظ را برآرد و رب السوس و بزر الرادنانج بزر الكرفس و پرسياوشان و غافت و غاريقون منكل واحد در هم لب اللوز المرحمت دراهم فانيد سبه دراهم است » .
( 4 ) . ب : « تخم » ندارد .
( 5 ) . ب : وزن .
( 6 ) . الف : « صفت » ندارد .
( 7 ) . ب : برآمدن .
( 8 ) . الف : « لحم » ندارد .