ضعيف بود ، بامداد « 1 » و شبانگاه « 2 » پست جو فرمايند به اندكى « 3 » گشنيز خشك بريان كرده و قدرى شكر و غذاى دارچينى و گشنيز خشك بدهند . « 4 »
باب 10 - اندر علاج تشنّج و كزاز :
تشنج دوگونه است يكى مادّه است و به يك بار افتد و ديگر خشك است و اندكاندك افتد و از پس استفراغ افتد . علاج آنچه با مادّه بود مانند علاج فالج است و علاج آنچه خشك است و علاج كزاز يك نوع است .
اما از جهت تشنّج خشك : بگيرند بنفشه و خطمى و برگ كنجد و برگ كدو و برگ كوك « 5 » و بپزند و در اين آب مىنشانند « 6 » و آب نيم گرم بايد و پشت او به روغن كدو و روغن بنفشه چرب مىكنند و بگيرند بنفشه و خطمى هر دو خشك بكوبند و بپزند و به موم روغن كه از « 7 » روغن بنفشه ساخته باشند مىسرشند و بر مهره گردن و پشت او ضماد مىكنند . « 8 » نيم گرم كشكاب دهند و با روغن بادام و شكر و شورباى مرغ و علاج كزاز همين است .
باب 11 - اندر خدر :
هامش
( 1 ) . الف : بومداد .
( 2 ) . ب : شبنگاه .
( 3 ) . ب : اندك .
( 4 ) . الف : ندهند .
( 5 ) . ب : « كوك » ندارد .
( 6 ) . ب : بسابند .
( 7 ) . الف : اندر .
( 8 ) . ب : كنند .