تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 754

مساهمون:

ص٧٥٤
خوردن آن آميختگى غليظ بدست مىآيد . همچنين بيخ آن براى پيسى ، كك و مك و كلف ( جوش رخسار ) سودمند است . بوييدن گل آن رويان را مىاندازد ، خوردن ريشه‌ى آن پيشآب‌آور و راست‌كننده‌ى نرينه ، افزايش‌دهنده‌ى آب مردانه و افزاينده‌ى نيروى جنسى پماد ريشه‌ى آن بهترين داروى جذام است كه بيمارى را در جا مىايستاند ( دهخدا ) )

مازريون

Clitoria ternatea linn Mazerion : ( Muzariun )
درختچه‌اى كه بيش از سه پا بلند نمىشود در جنگل‌هاى نمناك و كوهستانى جنوب و ميانه اروپا مىرويد ، گل‌هاى گرد آمده‌ى كيسه‌اى از سه تا چهار گل با رنگ صورتى زيبا دارد داراى ميوه‌اى با دانه‌هاى تند مزه همچون فلفل و ساقه چوبى كه پوسته آن به گونه نوارى و ريسمانى بلند پوسته‌پوسته مىشود . ( ذ : به تازى « زيتون الارض » گرم و خشك در چهارم ، گونه‌اى از آن زهرى ، كشنده كه « حب الضراط » گفته مىشود در درمان بند آمدن شكم و استسقا سودمند است پوست گياه سوزش و تحريك‌كننده بافت‌هاى پوست تن و تاول‌زا است گونه‌هاى مازريون عريض ( برگ پهن ) و كوهى كه آن بقله و ذافنوبداس گويند و گونه‌اى از آن كشنده‌ى پلنگ است . از نام‌هاى ديگر آن ، هفت برگ ، مشت رو ، خالاما ، خاماليوس ، كانىرو ، خامالا ، تامبك ، خضرا مىباشد . ( دهخدا ) )

ماميثا

Gloucium corniculatum curt Horned poppy : ( M mith )
مميثا ، خشخاش بحرى ، خشخاش مقرن ( شاخى ) ، سميبسه نام‌هاى ديگر آن است . گياهى يك ساله ، ريشه‌هاى چندين ساله كه به مانند رگ‌ها دراز مىشود . برگ‌هاى همچون برگ خشخاش با روى برگ رنگ سبز به زرد گراينده پشت برگ سرخ است گل‌هاى زرد و سرخ و ميوه‌اى شاخى دارد برگ‌ها و گل‌هاى بويى و مزه‌اى سنگين دارند . ( ذ : افشره‌ى آن را شياف ماميثا گويند . در بيمارىهاى پوستى و چشمى به كار مىرود . از تيره كوكناريان با گونه‌هاى سپيد ، زرد ، سرخ ، صحرايى با نام‌هاى ديگر كتله ، كعب الغزال ، آمده است ( فرهنگ معين ) )

ماميران

Coptis teeta Golden thread root : ( M mir n )